Умумий билирубин (CITO)

Билирубин — эритроцитлар парчаланганда гемоглобиндан ҳосил бўладиган, сўнгра жигарга тушиб, глюкурон кислота билан боғланадиган ва ўт билан ичакка чиқариладиган пигмент. Умумий билирубин икки фраксия билан ифодаланади: тўғри ва билвосита (глюкурон кислотаси билан боғланган ва боғланмаган). Умумий билирубинга қон таҳлили сарғайишни ташхислаш учун ишлатилади. Унинг ошган даражаси лаборатория текшируви давомида тери ранги ўзгаришидан олдин аниқланиши мумкин, айниқса териси қора одамларда — уларда сарғайиш қонда билирубин даражаси юқори бўлса ҳам клиник усуллар билан кўпинча ташхисланмайди. Шу билан бирга умумий билирубинга қон таҳлили сарғайиш синдромининг тури ва келиб чиқиши ҳақида тасаввур бермайди, шунинг учун бу лаборатория кўрсаткичи ошган ҳолда билирубин фраксияларини аниқлаш учун қўшимча ташхис зарур. Билирубинга таҳлил янги туғилган болаларга ўтказилади. Текширув физиологик сарғайишни патологикдан фарқлаш имконини беради. Физиологик сарғайиш эритроцитларнинг кучайган парчаланиши туфайли ривожланади. Бу жараён нормал, у фетал гемоглобиннинг (HbF) А гемоглобинига алмашиниши билан боғлиқ. Янги туғилган чақалоқларда сарғайиш фонида ҳам билирубин даражаси 220 мкмоль/л дан ошмаслиги керак. Агар унинг консентрацияси юқори бўлса, бу даволашни талаб қиладиган ва марказий асаб тизими томонидан асоратлар келтириб чиқариши мумкин бўлган патологик сарғайишдан дарак беради.

сарғайиш симптомлари;
тери қичиши;
гепатобилиар тизим касалликлари;
анемия;
ҳаётининг биринчи ойидаги болаларни текшириш.
сарғайишнинг ҳар қандай турлари;
гемолитик анемия;
жигар функсияси етишмовчилиги;
жигар, ўт пуфаги, ўт йўллари, меъда ости бези ўсмалари.
буйрак етишмовчилиги;
лейкемия;
апластик анемия;
болаларда: мияга қон қуйилиши, некротик энтероколит, ўпка ва бронхлар дисплазияси, янги туғилган чақалоқлар ретинопатияси.