Чекапи маҷмӯии саломатӣ (беш аз 90 нишондиҳанда)

Бисёр бемориҳоро хеле пеш аз пайдоиши аломатҳо ошкор кардан мумкин аст. Марҳилаҳои ибтидоии бемориҳо ба табобат хеле осонтар тобеъ мешаванд. Барои ошкор кардани онҳо супоридани якчанд таҳлили лабораторӣ кофист.

Чекапи маҷмӯии саломатии занона зиёда аз 90 нишондиҳандаро дар бар мегирад!

Дар молишҳои гинекологӣ аломатҳои илтиҳоб, дисбиоз ошкор мешаванд ва баъзе сироятҳои занбӯруғӣ ва бо роҳи ҷинсӣ гузаранда ташхис шуда метавонанд.

Таҳлилҳои хун ва пешоб имкон медиҳанд ҳолати умумии саломатӣ баҳо дода шавад, навъҳои гуногуни камхунӣ, аломатҳои илтиҳоб ошкор гарданд, лахташавии хун, вазифаи ҷигар ва гурдаҳо баҳогузорӣ шавад. Сатҳи холестерин муайян карда мешавад — нишондиҳандаи муҳими хавфи бемориҳои дилу рагҳо.

Инчунин чекапи маҷмӯӣ имкон медиҳад диабети қанд ё синдроми метаболикӣ, вайроншавиҳои вазифаи ғадуди сипаршакл, барзиёдии гормонҳои мардона, норасоии витаминҳо ва микроэлементҳо ошкор карда шаванд.

Бо ёрии таҳқиқоти маҷмӯӣ метавон даҳҳо бемории хатарнокро ошкор ё истисно кард, ки солҳо бе аломат мегузаранд ва аксаран танҳо пас аз инкишофи мушкилиҳо ошкор мешаванд. Ҳамаи таҳлилҳоро дар як рӯз ва дар як ҷо супоридан мумкин аст. Ин усули зуд, қулай ва боэътимоди санҷиши ҳолати саломатии зан аст.

Молиши гинекологӣ аз пешоброҳ, маҳбал ва канали гарданак — 33 нишондиҳанда;

Таҳлили умумии хун бо муайянкунии суръати нишастани эритроситҳо;

Таҳлили умумии пешоб бо микроскопияи таҳшин;

Сатҳи гормонҳо дар хун: ТТГ, Т4 (санҷиши ғадуди сипаршакл), тестостерон;

Баҳогузории мубодилаи карбогидратҳо: инсулин, глюкоза, гемоглобини гликиршуда;

Муайянкунии витаминҳо ва микроэлементҳо: витамини D, В12, магний, калсий, оҳан, руҳ;

Таҳлили биохимиявии хун: АЛТ, АСТ, сафедаи умумӣ, креатинин, мочевина, холестерин.

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, беҳтараш аз соати 8 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 8 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад. 10–12 соат пеш аз таҳқиқ инҳоро истеъмол накунед: машрубот, хӯроки тунду шӯр, маҳсулоти рангивазкунандаи пешоб (сабзӣ, лаблабу). Ба қадри имкон қабули доруҳои пешоборро истисно кунед. Ба занон ҳангоми ҳайз супоридани таҳлили пешоб тавсия намешавад. Пеш аз ҷамъоварии пешоб узвҳои беруни таносулро бодиққат тоза кунед. Ҳиссаи миёнаи пешоби субҳро (фавран пас аз хоб) ба ҳаҷми 30–80 мл ба контейнери стерилӣ ҷамъ кунед. Пеш аз таҳқиқ доруҳои зидди микробро қабул накунед (аз ҷумла антибиотикҳоро) ва антисептикҳои маҳаллиро (хлоргексидин, мирамистин ва ғ.) истифода набаред. Дар давоми 48 соати пеш аз таҳқиқ шустушӯи маҳбал накунед, табобати дохилимаҳбалиро (шамъҳо, тампонҳо, гелҳо) истифода набаред, аз алоқаи ҷинсӣ худдорӣ кунед. Ҳангоми ҳайз лака гирифта намешавад. Ҳангоми гирифтани лака аз маҷрои пешоб 1,5–2 соат пеш аз таҳқиқ пешоб накунед.