Антителоҳо ба ДНК-и дуспирала (anti-dsDNA)
Тавсиф
Аутоантителоҳое, ки бар зидди ДНК-и дуспирала нигаронида шудаанд, ба гурӯҳи ANA (антителоҳои зидди ядро) тааллуқ доранд. Онҳо ба волчанкаи сурхи системавӣ мушаххасии баланд доранд ва метавонанд дар 40-50% беморони гирифтори ин беморӣ ошкор шаванд. Чунин антителоҳо ба рӯйхати 11 меъёри асосии ташхиси дақиқи ВСС дохил мешаванд. Муҳим аст қайд кард, ки сатҳи аутоантителоҳо ба ДНК-и дуспирала дар хун бо фаъолнокии беморӣ ва осеби гломерулаҳо мутаносиб аст.
Механизми ташаккули антителоҳо ба ДНК-и дуспирала бо ҳассосияти лимфоситҳо ба маводи ҳастаӣ алоқаманд аст, ки ҳангоми апоптоз аз ядроҳои ҳуҷайра озод мешавад. Таҳқиқот нишон медиҳанд, ки паст нашудани ё афзоиши сатҳи чунин антителоҳо барои бемор раванди номусоид аст. Баръакс, пастшавии сатҳи антителоҳо метавонад аз оғози ремиссия хабар диҳад ё пешгӯии номусоидро нишон диҳад.
Ин антителоҳо маркери муҳим барои ВСС мебошанд ва метавонанд дар 40-70% беморони дар фазаи фаъоли беморӣ ошкор шаванд. Таҳқиқоти якҷояи антителоҳои зидди ядро бо ҳассосияти баланд ва антителоҳо ба ДНК-и дуспирала бо мушаххасии баланд усули мувофиқтарини ташхиси ВСС мебошад.
Боз
Молекулярно-генетическое исследование (ПЦР): АТ к двуспиральной ДНК (anti-dsDNA). Метод полимеразной цепной реакции выявляет в биоматериале (венозная кровь) генетический материал (ДНК или РНК) возбудителя. Это высокочувствительный и специфичный способ прямого обнаружения инфекции, позволяющий выявить возбудителя даже при его малом количестве и на ранних стадиях, до появления антител.
ПЦР определяет именно присутствие возбудителя (а количественный вариант — его количество, вирусную нагрузку), что важно для диагностики и контроля лечения.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба волчанкаи сурхи системавӣ (осеби пӯст ва буғумҳо, фотосенсибилизатсия, серозитҳо, осеби гурдаҳо, ситопенияҳо, табларзаи тӯлонии генезаш номаълум), ҳангоми мусбат будани омили антинуклеарӣ, барои баҳодиҳии фаъолнокии СКВ ва хатари нефрити волчанкавӣ, барои назорати самаранокии терапия, ҳангоми шубҳа ба волчанкаи доруӣ ва синдромҳои аутоиммунии мутақобила таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Баландшавии антителоҳо ба дсДНК барои волчанкаи сурхи системавӣ хос аст; сатҳҳои баланд бо фаъолнокии беморӣ ва осеби гурдаҳо (нефрити волчанкавӣ) алоқаманданд. Афзоиши сатҳи антителоҳо, махсусан ҳамроҳ бо пастшавии комплементи C3/C4, метавонад пеш аз шиддатёбӣ ба амал ояд, пастшавӣ дар заминаи табобат — самаранокии онро инъикос кунад. Сатҳҳои на он қадар баланд гоҳ-гоҳ ҳангоми дигар бемориҳои аутоиммунӣ (гепатити аутоиммунӣ, синдроми Шегрен, артрити ревматоидӣ), ҳангоми волчанкаи доруӣ ва сироятҳои музмин вомехӯранд. Натиҷаи манфӣ СКВ-ро истисно намекунад.
Ба натиҷа фаъолнокии беморӣ ва терапияи иммуносупрессивӣ (глюкокортикоидҳо, ситостатикҳо, доруҳои биологӣ сатҳи антителоҳоро паст мекунанд) таъсир мерасонанд. Натиҷаҳое, ки бо усулҳои гуногун (ИФА, хемилюминессенсия, РИФ дар Crithidia luciliae) ба даст омадаанд, қобили муқоиса нестанд, аз ин рӯ динамикаро бо як усул баҳо медиҳанд. Натиҷаро ревматолог якҷоя бо клиника ва дигар тестҳои иммунологӣ шарҳ медиҳад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.