Чекапи 90+ нишондиҳанда (мардона)

Бисёр бемориҳоро ҳанӯз пеш аз пайдоиши аломатҳои аввал ошкор кардан мумкин аст. Дар марҳилаҳои ибтидоӣ бошад табобати онҳо тезтар ва осонтар мегузарад. Баъзан барои фаҳмидани он ки оё бо саломатӣ ҳама чиз хуб аст, супоридани якчанд таҳлил кофист. Чек-апи маҷмӯии саломатии мардона 90 нишондиҳандаро дар бар мегирад, ки онҳо ба баҳодиҳии дақиқи ҳолати организм ҳамагӣ дар 2 рӯз кӯмак мекунанд!

Ба туфайли ин маҷмӯъ метавон даҳҳо бемориро дар марҳилаи барвақт ошкор ё истисно кард, масалан:

Чек-апи маҷмӯии саломатӣ аз 90 нишондиҳанда (мардона) — муоинаи васеъ, ки имкон медиҳад инҳирофҳо саривақт ошкор карда шаванд ва барои беҳтар кардани сифати зиндагӣ чора андешида шавад.

Таҳлилҳои хун ва пешоб муоинаҳои зеринро дар бар мегиранд: таҳлили умумии хун (18 параметр) бо формулаи лейкоситарӣ ва СОЭ, таҳлили умумии пешоб, муайян кардани сатҳи глюкоза дар плазма, мочевина, калсий, креатинин, сафедаи умумӣ, инчунин сатҳи АЛТ ва АСТ. Ин муоинаҳо ба ташхиси равандҳои илтиҳобӣ, вайроншавиҳо дар кори ҷигар, гурдаҳо ва дигар узвҳо кӯмак мекунанд. Таҳлили холестерини умумӣ хатарҳои бемориҳои дилу рагҳоро ошкор мекунад.

Муоинаи витаминҳо ва микроэлементҳо консентратсияи витаминҳои D ва B12 (сианокобаламин), оҳан, магний ва руҳро дар хун муайян мекунад. Ин имкон медиҳад норасоиҳо ва инҳирофҳои бо энергия, масуният, ҳолати пӯсту мӯй, инчунин бо ҳолати умумӣ алоқаманд ошкор карда шаванд. Сатҳҳои паст, ба монанди витамини D, метавонанд сабаби паст шудани масуният ва вайроншавии метаболизми калсий бошанд.

Профили гормоналӣ ва маркерҳои метаболикӣ: сатҳи инсулин, гемоглобини гликиронидашуда (HbA1c) баҳо дода мешавад — инҳо нишондиҳандаҳои калидии мубодилаи карбогидратҳоянд, ки дар бораи диабет огоҳ мекунанд. Илова бар ин, барои баҳодиҳии ҳолати низоми эндокринӣ ва ошкор кардани вайроншавиҳои гормоналие, ки ба мубодилаи моддаҳо, вазифаи ҷинсӣ ва саломатии умумӣ таъсир мерасонанд, сатҳи гормони тиреотропӣ (ТТГ), Т4-и озод ва тестостерони умумӣ омӯхта мешавад.

Сироятҳо ва бемориҳо: муоинаҳо бо истифодаи харошак ошкор кардани патогенҳои зеринро дар бар мегиранд: вируси папилломаи инсон (навъҳои гуногун, аз ҷумла HPV 16 ва 18), Candida albicans, Chlamydia trachomatis, Cytomegalovirus, Gardnerella vaginalis, вирусҳои Herpes Simplex-и навъи I ва II, Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, Neisseria gonorrhoeae, Trichomonas vaginalis, Ureaplasma parvum ва Ureaplasma spp. Ин таҳлилҳо ба ошкор кардани сироятҳои бо роҳи ҷинсӣ гузаранда, инчунин ҳолатҳои илтиҳобӣ ва патологияҳои низоми репродуктивӣ кӯмак мекунанд.

Диабети қанд ва вайроншавиҳои мубодилаи карбогидратҳо.

Норасоии витаминҳо ва минералҳо (аз ҷумла норасоии оҳан ё витамин).

Бемориҳои ҷигар, гурдаҳо ва низоми дилу рагҳо.

Дисфунксияҳои эндокринӣ, аз ҷумла бемориҳои ғадуди сипаршакл.

Сироятҳо ва бемориҳои илтиҳобӣ

Хатари инкишофи бемориҳои онкологии бо вируси папилломаи инсон алоқаманд.

Аланинаминотрансфераза (АЛТ)

Аспартатаминотрансфераза (АСТ)

Билирубини умумӣ

Витамини D (D-25OH)

Витамини В-12 (сианокобаламин)

Оҳан

Инсулин

Калсий

Креатинин

Магний

Мочевина

Сафедаи умумӣ (хун)

Т4-и озод

Тестостерони умумӣ

ТТГ (гормони тиреотропӣ)

Холестерини умумӣ

Руҳ (хун)

Гемоглобини гликиронидашуда (HbA1c)

Таҳлили умумии хун (18 параметр) бо формулаи лейкоситарӣ + СОЭ

Таҳлили умумии пешоб

Глюкоза (плазма)

Human papillomavirus (6,11, 16,18, 31,33, 35,39, 45,51, 52,56, 58,68) (миқдорӣ бидуни навъбандӣ) (харошак)

Candida albicans (харошак)

Chlamydia trachomatis (харошак)

Cytomegalovirus (харошак)

Gardnerella vaginalis (харошак)

Herpes Simplex virus-и навъи I ва II (харошак)

HPV хатари баланд (16) (харошак)

HPV хатари баланд (18) (харошак)

Mycoplasma genitalium (харошак)

Mycoplasma hominis (харошак)

Neisseria gonorrhoeae (харошак)

Trichomonas vaginalis (харошак)

Ureaplasma parvum (харошак)

Ureaplasma spp. (Ur.parvum + Ur.urealyticum/T-960) (харошак)

хун субҳ бо меъдаи холӣ, беҳтараш аз соати 8 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 8 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад. 10–12 соат пеш аз таҳқиқ инҳоро истеъмол накунед: машрубот, хӯроки тунду шӯр, маҳсулоти рангивазкунандаи пешоб (сабзӣ, лаблабу). Ба қадри имкон қабули доруҳои пешоборро истисно кунед. Ба занон ҳангоми ҳайз супоридани таҳлили пешоб тавсия намешавад. Пеш аз ҷамъоварии пешоб узвҳои беруни таносулро бодиққат тоза кунед. Ҳиссаи миёнаи пешоби субҳро (фавран пас аз хоб) ба ҳаҷми 30–80 мл ба контейнери стерилӣ ҷамъ кунед. Пеш аз таҳқиқ доруҳои зидди микробро қабул накунед (аз ҷумла антибиотикҳоро) ва антисептикҳои маҳаллиро (хлоргексидин, мирамистин ва ғ.) истифода набаред. Дар давоми 48 соати пеш аз таҳқиқ шустушӯи маҳбал накунед, табобати дохилимаҳбалиро (шамъҳо, тампонҳо, гелҳо) истифода набаред, аз алоқаи ҷинсӣ худдорӣ кунед. Ҳангоми ҳайз лака гирифта намешавад. Ҳангоми гирифтани лака аз маҷрои пешоб 1,5–2 соат пеш аз таҳқиқ пешоб накунед. Ҳангоми мавҷудияти ҷудошавии фасодӣ лака 15–20 дақиқа пас аз пешоб кардан гирифта мешавад.