Антителоҳо ба фосфолипидҳо, IgM
Тавсиф
Антителоҳо ба фосфолипидҳо барои якбора ошкор кардани мавҷудияти антителоҳо ба фосфолипидҳои гуногун, ба монанди кардиолипин, фосфатидилсерин, фосфатидилинозитол, кислотаи фосфатидилӣ ва бета-2-гликопротеиди I, истифода мешаванд. Ин тест дар ошкор кардани мавҷудияти синдроми антифосфолипидӣ (АФС) аввалия ба ҳисоб меравад, зеро он имкон медиҳад бисёр антителоҳои гуногун якбора ёфта шаванд. Аммо барои ташхиси дақиқ он аҳамияти маҳдуд дорад, зеро мутобиқи стандартҳои ташхиси АФС (Саппоро, 2006 с.) танҳо се тест аз ҷиҳати ташхисӣ муҳим ҳисоб мешаванд: коагулянти люпусӣ, антителоҳои IgM/IgG ба кардиолипин ва антителоҳои IgM/IgG ба бета-2-гликопротеиди I. Аз ин рӯ ҳангоми натиҷаи мусбати ин санҷиш санҷиши иловагӣ ва таҳлили такрорӣ пас аз 12 ҳафта тавсия дода мешавад.
Боз
Иммунологическое исследование: АТ к фосфолипидам IgM. Анализ оценивает показатели работы иммунной системы — уровни иммуноглобулинов, факторов комплемента, аутоантител и других компонентов иммунитета. Эти показатели отражают активность иммунной защиты, наличие аллергических, аутоиммунных и воспалительных процессов, состояние при иммунодефицитах.
Тест помогает в диагностике аутоиммунных и иммунодефицитных состояний, аллергии и хронических воспалительных заболеваний.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
ҳолатҳои тромбозҳои венавӣ/артериявӣ (тромбози рагҳои чуқур, инфаркти миокард, инсулт, тромбоэмболияи артерияи шуш, инфарктҳои аъзоҳои дохилӣ, ливедои тӯрмонанд, захмҳои соқи по, вайроншавиҳои гузарандаи гардиши хуни мағзи сар ва дигарон);
ҳолатҳои такрории қатъшавии ҳомиладорӣ, синдроми аз даст додани ҳомила дар марҳилаҳои гуногуни ҳомиладорӣ, нозоӣ, хунравӣ ҳангоми ҳомиладорӣ, инкишофи пре- ва эклампсия, норасоии пласентарӣ бо сустшавии рушди ҳомила, ҷудошавии бармаҳали пласента, таваллуди мурда;
пеш аз оғози қабули контратсептивҳои пероралӣ, терапияи ивазкунандаи гормоналӣ ва барои назорат ҳангоми қабули ин доруҳо;
ҳангоми патологияи дилу рагҳо барои баҳодиҳии хатари инкишоф ё сабаби мушкилиҳои тромботикӣ (инсулт, инфаркт);
ҳангоми бемориҳои аутоиммунӣ;
ҳангоми варамҳои бадсифат;
ҳангоми ошкор кардани дарозшавии вақти қисман фаъолшудаи тромбопластинӣ (АЧТВ) дар коагулограмма;
ҳангоми синдроми HELLP;
ҳангоми натиҷаи мусбати реаксияи Вассерман (RW);
ҳангоми тромбоситопения, камхунии гемолитикӣ.
Боз
Назначается при частых и рецидивирующих инфекциях, подозрении на иммунодефицит, при аутоиммунных и аллергических заболеваниях, хроническом воспалении, для оценки активности процесса и контроля иммуномодулирующей терапии.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Баланд ё паст шудани нишондиҳандаҳои иммунологӣ ба фаъолшавӣ ё сустшавии ҳалқаи дахлдори масуният ишора мекунад: баландшавӣ аксар вақт бо сироятҳо, аллергия ва равандҳои аутоиммунӣ ҳамроҳ мешавад, пастшавӣ — бо ҳолатҳои норасоии масуният. Шарҳдиҳӣ аз нишондиҳандаи мушаххас вобаста аст.
Ба натиҷа сироятҳо ва эмкуниҳои наздик, шиддат гирифтани бемориҳои музмин, қабули доруҳои иммуносупрессивӣ, гормоналӣ ва дигар доруҳо, стресс, ҳомиладорӣ таъсир мерасонанд. Нишондиҳандаҳои иммунологӣ дар маҷмӯъ бо ҳамдигар ва бо манзараи клиникӣ, аксаран дар динамика баҳо дода мешаванд.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.