Фосфолипидтер антиденелері, IgM
Сипаттама
Фосфолипидтерге антиденелер кардиолипин, фосфатидилсерин, фосфатидилинозитол, фосфатидил қышқылы және бета-2-гликопротеид I сияқты әртүрлі фосфолипидтерге антиденелердің бар-жоғын бір мезгілде анықтау үшін қолданылады. Бұл тест антифосфолипидтік синдромның (АФС) бар-жоғын анықтауда бастапқы болып табылады, себебі ол көптеген түрлі антиденелерді бірден табуға мүмкіндік береді. Алайда нақты диагноз үшін оның шектеулі мәні бар, себебі АФС диагностикасы стандарттарына сәйкес (Саппоро, 2006 ж.) диагностикалық тұрғыдан тек үш тест маңызды деп саналады: люпустық коагулянт, кардиолипинге IgM/IgG антиденелері және бета-2-гликопротеид I-ге IgM/IgG антиденелері. Сондықтан осы тесттің оң нәтижесі кезінде қосымша тестілеу және 12 аптадан кейін қайталама талдау ұсынылады.
Тағы
Иммунологическое исследование: АТ к фосфолипидам IgM. Анализ оценивает показатели работы иммунной системы — уровни иммуноглобулинов, факторов комплемента, аутоантител и других компонентов иммунитета. Эти показатели отражают активность иммунной защиты, наличие аллергических, аутоиммунных и воспалительных процессов, состояние при иммунодефицитах.
Тест помогает в диагностике аутоиммунных и иммунодефицитных состояний, аллергии и хронических воспалительных заболеваний.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
веналық/артериялық тромбоз жағдайлары (терең вена тромбозы, миокард инфарктісі, инсульт, өкпе артериясының тромбоэмболиясы, ішкі мүшелердің инфарктілері, торлы ливедо, балтыр жаралары, ми қан айналымының өтпелі бұзылыстары және басқалар);
жүктіліктің қайталанатын үзілу жағдайлары, жүктіліктің әртүрлі кезеңдеріндегі ұрықты жоғалту синдромы, бедеулік, жүктілік кезіндегі қан кету, пре- және эклампсияның дамуы, ұрықтың өсуі баяулаған плацентарлық жеткіліксіздік, плацентаның мезгілінен бұрын сылынуы, өлі туу;
пероральді контрацептивтерді, алмастырушы гормоналды терапияны қабылдай бастар алдында және осы препараттарды қабылдау кезінде бақылау үшін;
жүрек-қантамыр патологиясы кезінде тромбоздық асқынулардың (инсульт, инфаркт) даму қаупін немесе себебін бағалау үшін;
аутоиммундық аурулар кезінде;
қатерлі ісіктер кезінде;
коагулограммада активтендірілген ішінара тромбопластиндік уақыттың (АЧТВ) ұзаруын анықтауда;
HELLP синдромы кезінде;
Вассерман реакциясының (RW) оң нәтижесі кезінде;
тромбоцитопения, гемолитикалық анемия кезінде.
Тағы
Назначается при частых и рецидивирующих инфекциях, подозрении на иммунодефицит, при аутоиммунных и аллергических заболеваниях, хроническом воспалении, для оценки активности процесса и контроля иммуномодулирующей терапии.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Иммунологиялық көрсеткіштердің жоғарылауы немесе төмендеуі иммунитеттің тиісті буынының белсенуін немесе әлсіреуін көрсетеді: жоғарылау көбіне инфекциялармен, аллергиямен және аутоиммундық процестермен қатар жүреді, төмендеу — иммунотапшылық жағдайларымен. Түсіндіру нақты көрсеткішке байланысты.
Нәтижеге жақындағы инфекциялар мен вакцинациялар, созылмалы аурулардың асқынуы, иммуносупрессивті, гормональды және басқа препараттарды қабылдау, стресс, жүктілік әсер етеді. Иммунологиялық көрсеткіштерді бір-бірімен және клиникалық көрініспен кешенді түрде, жиі динамикада бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.