Коди Т140

Бета-2-гликопротеинга антитаналар (A/M/G)

Биоматериалқон (зардоб)
Бажариш муддати4–5 дн
Уйга чиқишмумкин

Тавсиф

Қон зардобида иммунокимёвий усул билан бета-2-гликопротеин 1 га (β2-ГП1) IgA, IgM ва IgG синф антитаналарини (жами) аниқлаш. β2-ГП1 — ҳужайра мембраналарининг манфий зарядланган фосфолипидлари билан боғланадиган плазма оқсили; у антифосфолипид антитаналар деб аталадиган антитаналарнинг асосий нишони ҳисобланади. β2-ГП1 га антитаналар табиий ивишга қарши механизмлар ишини бузади, эндотелий ва тромбоцитларни фаоллаштиради, трофобластни шикастлайди.

Жами тест скрининг тести ҳисобланади: у учта синфдан исталганининг антитаналарини аниқлайди. β2-ГП1 га антитаналарни аниқлаш антифосфолипид синдромини (АФС) — тромбозлар ва акушерлик патологияси билан намоён бўладиган аутоиммун ҳолатни лаборатория ташхислаш учун қўлланилади; мусбат натижада АФС нинг лаборатория мезонларига кирувчи IgG ва IgM синфларини алоҳида аниқлаш мақсадга мувофиқ.

Кўрсатмалар: кимга ва қачон топшириш керак

Антифосфолипид синдромига шубҳа қилинганда тайинланади: веноз ёки артериал тромбозлар (айниқса ёшларда, такрорий ёки ғайриоддий жойлашувдаги), ҳомиладорликни одатий кўтара олмаслик, ҳомиланинг она қорнида нобуд бўлиши, оғир прееклампсия ва плацентар етишмовчилик; тизимли қизил волчанка ва бошқа аутоиммун касалликларда, генези номаълум APTT узайишида, тромбоцитопенияда, IVF олдидан текширувда ва анамнезида акушерлик асоратлари бўлган аёлларда ҳомиладорликни режалаштиришда.

Таҳлилга тайёргарлик

Қон венадан олинади. Эрталаб оч қоринга (8–12 соат очликдан кейин) ёки енгил овқатдан 3–4 соат ўтгач топшириш мақсадга мувофиқ; сув ичиш мумкин. Бир кун олдин ёғли овқат, алкогол, жадал жисмоний юклама ва стрессдан сақланинг, топширишдан олдин 10–15 дақиқа дам олинг. Қабул қилаётган дорилар ва биологик фаол қўшимчалар ҳақида шифокорга хабар беринг. Физиотерапия муолажалари, рентген ва бошқа асбобий текширувлардан кейин дарҳол топширманг.

Натижаларни талқин қилиш

β2-ГП1 га антитаналарнинг ўрта ва юқори титрларда аниқланиши, камида 12 ҳафтадан кейин такроран тасдиқланган бўлса, антифосфолипид синдромининг лаборатория мезони ҳисобланади ва тромбозлар ҳамда акушерлик асоратлари хавфи ошганини кўрсатади; энг юқори хавф — бир нечта антифосфолипид антитаналар ва волчанка антикоагулянти бир вақтда аниқланганда. Агар бошқа антифосфолипид тестлар мусбат бўлса, манфий натижа АФС ни истисно қилмайди.

Антитаналарнинг транзитор, одатда унча юқори бўлмаган ошиши ўткир инфексияларда (вирусли ва бактериал), бир қатор дориларни қабул қилиш фонида, кексаларда бўлиши мумкин. Даражага иммуносупрессив терапия ва ҳомиладорлик таъсир қилиши мумкин. Натижа кардиолипинга антитаналар, волчанка антикоагулянти ва клиник манзара билан комплекс тарзда баҳоланади; ташхисни шифокор (ревматолог, гематолог, акушер-гинеколог) қўяди.

Текширув натижалари ташхис эмас — талқинни даволовчи шифокор амалга оширади.

Қайта қўнғироқ

Иш вақтида қайта қўнғироқ қиламиз ва таҳлилларни танлашга ёрдам берамиз.