Тадқиқи ситологии таҳшини пешоб
Тавсиф
Муоинаи морфологӣ: Муоинаи ситологии таҳшини пешоб. Намунаи бофта ё ҳуҷайраҳоро духтури патоморфолог зери микроскоп барои баҳодиҳии сохти ҳуҷайраҳо ва бофтаҳо, ошкор кардани тағйироти илтиҳобӣ, пеш аз саратонӣ ва варамӣ меомӯзад. Муоинаи гистологӣ ва ситологӣ яке аз усулҳои дақиқтарини гузоштани ташхис ҳангоми бисёр бемориҳо ҳисоб мешавад.
Аз рӯи натиҷа хусусияти раванд (бехатар ё бадсифат), навъ ва дараҷаи он муайян карда мешавад, ки ин бевосита ба интихоби табобат таъсир мерасонад.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Барои муқаррар кардани ташхиси дақиқ пас аз биопсия ё амалиёт, ҳангоми шубҳа ба ҳолатҳои варамӣ ва пеш аз варамӣ, барои мушаххас кардани хусусияти илтиҳоб, дар доираи скрининг (масалан, ситологияи гардани бачадон), инчунин барои баҳодиҳии самаранокии табобат таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Барои таҳқиқи ситологии таҳшини пешоб ҳиссаи аввали субҳро ба унитаз мерезанд: ҳуҷайраҳо дар пешобе, ки тамоми шаб дар масона буд, вайрон мешаванд. Ҳиссаи дуюми субҳро (2–3 соат пас аз пешобкунии аввал) ё ҳиссаи тозаро рӯзона, пешакӣ 1–2 стакан об нӯшида, ҷамъ кунед. Пеш аз ҷамъоварӣ узвҳои беруни таносулро бо оби гарм бе антисептикҳо тоза кунед ва тамоми ҳисса ё ҷараёни миёнаро (50–100 мл) ба контейнери стерилӣ ҷамъ кунед. Пешобро дар давраи ҳайз ва барвақттар аз 6–7 рӯз пас аз систоскопия ё катетеризатсия насупоред. Бо таъиноти духтур таҳқиқот 3 рӯз пай дар пай такрор карда мешавад. Пешобро дар давоми 1–2 соат ба лаборатория расонед; дар бораи химиотерапия ё БЦЖ-терапияи дохили масона ва табобати шуоӣ хабар диҳед.
Тафсири натиҷаҳо
Хулоса тағйироти дар ҳуҷайраҳо ва бофтаҳо ошкоршударо тавсиф мекунад: меъёр, тағйироти реактивӣ ва илтиҳобӣ, дисплазия (тағйироти пеш аз саратон) ё аломатҳои бадсифатӣ бо нишон додани навъи он. Ин маълумот тактикаи минбаъдаро муайян мекунад.
Ба натиҷа сифат ва ҳаҷми маводи гирифташуда, дурустии мустаҳкамкунӣ ва омодасозии он, мавҷудияти илтиҳоб, муолиҷаҳо ва табобати наздик таъсир мерасонанд. Ҳангоми маводи ба қадри кофӣ маълумотнок набуда, гирифтани такрорӣ лозим шуда метавонад. Шарҳдиҳии ниҳоиро духтури патоморфолог дар якҷоягӣ бо маълумоти клиникӣ анҷом медиҳад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.