Тадқиқи биосенози роҳи урогениталӣ, густурда (Фемофлор-скрин13)
Тавсиф
Фемофлор-скрин 13 — тести скринингӣ барои ошкор кардани сироятҳои ҷинсии серодат ва баҳогузории ҳолати микрофлораи маҳбал. Барои ташхис усули ПЗР истифода мешавад. Дар ҷараёни таҳқиқот фрагментҳои мушаххаси маводи генетикии вирусҳо, бактерияҳо, занбӯруғҳо ва соддатаринҳо муайян карда мешаванд. Мавҷудият ва миқдори микроорганизмҳо, инчунин таносуби фоизии онҳо муайян карда мешавад. Тести Фемофлор-скрин 13 нормофлора ва микрофлораи шартан патогениро муайян мекунад, ки ҳангоми афзоиши барзиёд метавонад дисбиоз ё равандҳои илтиҳобии маҳбал, гардани бачадон, пешоброҳро ба вуҷуд орад. Дар ҷараёни таҳқиқот сироятҳои ҷинсӣ ташхис шуда метавонанд: хламидиоз, гонорея, трихомониаз, герпеси гениталӣ, микоплазмоз, сирояти ситомегаловирусӣ. ПЗР ҳассосияти баланд дорад, бинобар ин бемориҳо ҳатто дар беморони бе аломат ошкор мешаванд.
Боз
Бактериологическое исследование (посев): Скрининговое исследование микрофлоры урогенитального тракта (Фемофлор-скрин 13). Биоматериал (соскоб эпителиальных клеток) засевают на питательные среды, после чего выявляют и идентифицируют выросшие микроорганизмы и оценивают их количество. При необходимости определяется чувствительность к антимикробным препаратам.
Метод показывает живых возбудителей и остаётся «золотым стандартом» для диагностики бактериальных инфекций и подбора целенаправленной терапии.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
аломатҳои клиникии илтиҳоби роҳи пешобу таносул;
аломатҳои клиникии вагинози бактериалӣ;
натиҷаҳои патологии тамос ба флора;
алоқаҳои ҷинсӣ бо шариконе, ки дар онҳо сироятҳои ҷинсӣ ошкор шудаанд;
муоинаи профилактикии шахсони бе аломат;
баҳогузории самаранокии табобати дисбиоз ва бемориҳои илтиҳобии роҳи урогениталӣ.
Боз
Назначается при признаках инфекционно-воспалительного процесса соответствующей локализации, при затяжном или рецидивирующем течении, неэффективности эмпирической антибиотикотерапии, для выявления носительства возбудителей, перед некоторыми операциями и вмешательствами, а также по эпидемиологическим показаниям. Используется для подбора антибиотика и контроля излеченности.
Омодагӣ ба таҳлил
Биоматериалро корманди тиб бо зонди махсус мегирад; омодагии мушаххас аз ҷои гирифтан вобаста аст. Ҳангоми лака/қиришта аз узвҳои урогениталӣ: барои занон — берун аз давраи ҳайз, 1–2 шабонарӯз пеш алоқаи ҷинсӣ, шустушӯи маҳбал, шамъҳо ва кремҳои маҳбалӣ манъ; барои мардон — 2–3 соат пеш аз гирифтан пешоб накардан. Ҳангоми лака аз гулӯ/бинӣ — бо меъдаи холӣ ё 2–3 соат пас аз хӯрок, субҳ дандон нашустан, даҳонро начайидан, спрей ва ҳабҳои маконданиро истифода набурдан. Дар ҳама ҳолат мавод пеш аз оғози қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ гирифта мешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Ошкор кардани патогенҳои облигатӣ (C. trachomatis, N. gonorrhoeae, T. vaginalis, M. genitalium) новобаста аз миқдор ИППП-ро тасдиқ мекунад ва табобати бемор ва шарики ҷинсии ӯро талаб мекунад. Барои флораи шартан патогенӣ миқдори он ва ҳиссаи он дар массаи умумии бактериявӣ аҳамият дорад: бартарии лактобактерияҳо ба нормосеноз мувофиқат мекунад, пастшавии ҳиссаи онҳо бо афзоиши Gardnerella/Prevotella/Porphyromonas — ба вагинози бактериалӣ, миқдори зиёди Candida — ба кандидоз; уреаплазмаҳо ва M. hominis бо назардошти миқдор ва клиника баҳо дода мешаванд. Ошкор кардани ДНК-и вирусҳои герпес ва CMV муқоиса бо манзараи клиникиро талаб мекунад.
Ба натиҷа миқдори нокифояи ҳуҷайраҳои эпителиалӣ дар намуна (аз рӯи назорати гирифтани мавод баҳо дода мешавад), ҳайз, шустушӯи наздики маҳбал, шамъҳо, алоқаи ҷинсӣ, қабули антибиотикҳо, антимикотикҳо ва пробиотикҳо таъсир мерасонанд. Усул ДНК-ро, аз ҷумла аз микроорганизмҳои нобудшуда, ошкор мекунад, аз ин рӯ назорати шифоёбиро на барвақттар аз як моҳ пас аз табобат мегузаронанд. Натиҷаро гинеколог шарҳ медиҳад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.