Human papillomavirus, умумӣ (6,11,16,18,26,31,33,35,42,44,51-54,58,59)
Тавсиф
Муоинаи молекулавию генетикӣ (ПЗР): Human papillomavirus умумӣ (6,11,16,18,26,31,33,35,42,44,51-54,58,59) (қиришта). Усули реаксияи занҷири полимеразӣ дар биоматериал (харошаки ҳуҷайраҳои эпителиалӣ) маводи генетикии (ДНК ё РНК) барангезандаро ошкор мекунад. Ин усули хеле ҳассос ва спетсифии ошкоркунии мустақими сироят аст, ки имкон медиҳад барангезанда ҳатто дар миқдори кам ва дар марҳилаҳои барвақтӣ, то пайдоиши антителоҳо муайян карда шавад.
ПЗР маҳз мавҷудияти барангезандаро муайян мекунад (варианти миқдорӣ бошад — миқдори он, сарбории вирусиро), ки ин барои ташхис ва назорати табобат муҳим аст.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор, барои тасдиқи он ва мушаххас кардани барангезанда, ҳангоми скрининг (аз ҷумла шаклҳои беаломат), барои назорати самаранокии табобат ва баҳодиҳии сарбории вирусӣ/бактериявӣ дар динамика, ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ ва муоинаи шарикони ҷинсӣ (барои сироятҳои урогениталӣ) таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Биоматериалро корманди тиб бо зонди махсус мегирад; омодагии мушаххас аз ҷои гирифтан вобаста аст. Ҳангоми лака/қиришта аз узвҳои урогениталӣ: барои занон — берун аз давраи ҳайз, 1–2 шабонарӯз пеш алоқаи ҷинсӣ, шустушӯи маҳбал, шамъҳо ва кремҳои маҳбалӣ манъ; барои мардон — 2–3 соат пеш аз гирифтан пешоб накардан. Ҳангоми лака аз гулӯ/бинӣ — бо меъдаи холӣ ё 2–3 соат пас аз хӯрок, субҳ дандон нашустан, даҳонро начайидан, спрей ва ҳабҳои маконданиро истифода набурдан. Дар ҳама ҳолат мавод пеш аз оғози қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ гирифта мешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.