Маҷмӯи «Ба зудӣ ба мактаб»

Ба зудӣ кӯдакон ба мактаб мераванд, бинобар ин боварӣ ҳосил кардан ба ҳолати хуби саломатии фарзанди худ зиёдатӣ нахоҳад буд. Барои синфҳои якум маълумотномаи тиббӣ дар бораи ҳолати саломатӣ ҳатмист. Барои он ки дар поликлиникаҳо вақти зиёд сарф нашавад ва натиҷаҳо дуру дароз интизор нашаванд, метавон танҳо ба Горлаб омада, ҳамаашро дар 10 дақиқа супорид. Дар давоми 1-2 рӯз натиҷаҳо ба почта меоянд. Ба муоинаи асосӣ барои мактаб хун, пешоб ва наҷосат дохил мешаванд. Дар ҷараёни муоина инвазияҳои паразитӣ, вайроншавиҳои мубодилаи карбогидратҳо, бемориҳои низоми пешоброн ошкор ё истисно карда мешаванд, инчунин ҳолати саломатӣ дар маҷмӯъ баҳо дода мешавад.

Ба таркиби панели ташхисии «Ба зудӣ ба мактаб» дохил мешаванд:

Барои супоридани таҳлилҳо ҳамагӣ як субҳро сарф кардан кифоя аст. Ба ивази ин волидон ба саломатии хуби фарзанди худ, набудани инвазияҳои паразитӣ ва омодагӣ ба мактаб боварӣ ҳосил мекунанд.

Барои таҳлили маҷмӯӣ бо худ дар зарфҳои стерилӣ пешоб ва наҷосат овардан лозим аст. Хун ва харошак ба энтеробиоз дар маркази тиббии мо гирифта мешаванд.

Таҳлили наҷосат ба тухми гелминтҳо ва содатаринҳо. Имкон медиҳад боварӣ ҳосил карда шавад, ки дар рӯдаи кӯдак паразитҳо зиндагӣ намекунанд. Гелминтозҳо одатан бо аломатҳо зоҳир намешаванд, дар кӯдакон бошад, онҳо назар ба калонсолон чанд маротиба бештар вомехӯранд. Кӯдакро 24 соат дар шабонарӯз назорат кардан ғайриимкон аст: оё ӯ пеш аз хӯрок дасташро шуст, оё гурбаву сагҳоро даст зад, оё меваҳои ношуста хӯрд ва ғ. Дар тобистон сироятёбӣ бо паразитҳо назар ба зимистон эҳтимолитар аст. Агар ин рух дода бошад, беҳтар аст гелминтҳо мустақилона ва саривақт ошкор карда шаванд, назар ба он ки баъдтар ҳангоми муоинаи нақшавии тиббӣ паразитҳо ёфт шаванд ва дар мактаб шарм кардан лозим ояд.

Харошак ба энтеробиоз. Ин паҳншудатарин гелминтоз дар кӯдакон аст. Азбаски он аз одам ба одам мегузарад, дар ҷамоаи кӯдакон зуд паҳн мешавад. Ба энтеробиоз санҷида шудан бамаврид аст, то боварӣ ҳосил шавад, ки кӯдак ҳамсинфони худро сироят намекунад.

Таҳлили умумии хун ва СОЭ. Имкон медиҳад ҳолати саломатии кӯдак баҳо дода шавад: оё дар организм илтиҳоб, камхунӣ нест, оё масуният муътадил кор мекунад ва ғ.

Таҳлили умумии пешоб. Пеш аз ҳама барои саривақт ошкор кардани бемориҳои низоми пешоброн, аз ҷумла гурдаҳо истифода мешавад, вале метавонад бисёр мушкилоти дигари организмро низ ошкор кунад.

Глюкоза. Дар доираи скрининги диабет муайян карда мешавад.

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, беҳтараш аз соати 8 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 12–14 соат гузарад! Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад. 10–12 соат пеш аз таҳқиқ инҳоро истеъмол накунед: хӯроки тунду шӯр, маҳсулоти рангивазкунандаи пешоб (сабзӣ, лаблабу). Пеш аз ҷамъоварии пешоб узвҳои беруни таносулро бодиққат тоза кунед. Ҳиссаи миёнаи пешоби субҳро (фавран пас аз хоб) ба ҳаҷми 30–80 мл ба контейнери стерилӣ ҷамъ кунед. Барои таҳрики наҷосат доруҳои исҳоловар ва шамъҳои ректалиро истифода набаред! Наҷосат барои таҳлил ба зарфи махсуси стерилӣ ҷамъ карда мешавад (дар дорухона фурӯхта мешавад); маводро аз ҷойҳои гуногун бо чӯбчаи пластикӣ гирифтан лозим аст (ҳамроҳи контейнер дода мешавад); то расонидани наҷосат ба лаборатория онро дар яхдон нигоҳ доштан лозим аст. Наҷосат дар рӯзи ҷамъоварӣ ба лаборатория расонида мешавад. Барои таҳқиқи энтеробиоз мавод бо роҳи қиришта аз мақъад гирифта мешавад.