Кишти маводи бинӣ ба стафилококки патогенӣ/тиллоӣ (Staphylococcus aureus) бе антибиотикограмма
Тавсиф
Staphylococcus aureus васеъ паҳн шудааст ва сокини муқаррарии организми инсон мебошад, ки пардаи луобии бинӣ, ковокии шикам ва пӯсти минтақаи зери бағалро колонизатсия мекунад. Сатҳи интиқолдиҳандагӣ дар байни одамони аз ҷиҳати клиникӣ солим 15-30%-ро ташкил медиҳад, дар ин ҳол дар байни кормандони тиббӣ ин нишондиҳанда метавонад то 70% расад.
Ҳангоми фаъолшавии раванди сироятӣ S. aureus метавонад инкишофи чиркҳоро дар пӯст, мушкилиҳоро дар раванди шифоёбии захмҳо, инчунин ҳолатҳои ҷиддитарро ба монанди бактериемия, эндокардит, пневмония, артритҳо ва осеби низоми пешоброн ба вуҷуд орад.
Боз
Бактериологическое исследование (посев): Посев материала из носа на патогенный/золотистый стафилококк (Staphylococcus aureus) без антибиотикограммы. Биоматериал (мазок) засевают на питательные среды, после чего выявляют и идентифицируют выросшие микроорганизмы и оценивают их количество. Дополнительно определяется чувствительность выделенного возбудителя к антибиотикам (антибиотикограмма), что позволяет подобрать эффективный препарат для лечения.
Метод показывает живых возбудителей и остаётся «золотым стандартом» для диагностики бактериальных инфекций и подбора целенаправленной терапии.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми аломатҳои раванди сироятию илтиҳобии ҷойгиршавии дахлдор, ҳангоми ҷараёни тӯлонӣ ё такроршаванда, бесамарии антибиотикотерапияи эмпирикӣ, барои ошкор кардани интиқолдиҳандагии барангезандаҳо, пеш аз баъзе амалиёт ва дахолатҳо, инчунин аз рӯи нишондодҳои эпидемиологӣ таъин карда мешавад. Барои интихоби антибиотик ва назорати шифоёбӣ истифода мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Биоматериалро корманди тиб бо зонди махсус мегирад; омодагии мушаххас аз ҷои гирифтан вобаста аст. Ҳангоми лака/қиришта аз узвҳои урогениталӣ: барои занон — берун аз давраи ҳайз, 1–2 шабонарӯз пеш алоқаи ҷинсӣ, шустушӯи маҳбал, шамъҳо ва кремҳои маҳбалӣ манъ; барои мардон — 2–3 соат пеш аз гирифтан пешоб накардан. Ҳангоми лака аз гулӯ/бинӣ — бо меъдаи холӣ ё 2–3 соат пас аз хӯрок, субҳ дандон нашустан, даҳонро начайидан, спрей ва ҳабҳои маконданиро истифода набурдан. Дар ҳама ҳолат мавод пеш аз оғози қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ гирифта мешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Афзоиши микроорганизмҳои патогенӣ ё шартан патогенӣ дар миқдори назаррас сироятро тасдиқ мекунад ва барангезандаро нишон медиҳад; антибиотикограмма нишон медиҳад, ки он ба кадом доруҳо ҳассос ё тобовар аст. Набудани афзоиш ё афзоиши флораи муқаррарӣ — одатан натиҷаи мусоид аст.
Ба натиҷа қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ пеш аз гирифтани мавод (афзоишро пахш мекунанд ва натиҷаи бардурӯғи манфӣ медиҳанд), вайронкунии техникаи гирифтан, мӯҳлат ва шароити расонидан, олудашавии намуна бо флораи бегона сахт таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ мавод пеш аз оғози табобати зидмикробӣ гирифта мешавад, натиҷа бошад якҷоя бо манзараи клиникӣ баҳо дода мешавад: ошкор шудани микроорганизм на ҳамеша зарурати табобатро ифода мекунад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.