Витаминҳои зебоӣ

Дар баҳор бисёр одамон аз норасоии витаминҳо азият мекашанд. Аз норасоии онҳо метавонанд мушкилоти саломатӣ ба вуҷуд оянд ва баъзеи онҳо бо бадшавии намуди зоҳирӣ анҷом меёбанд, зеро равандҳои мубодила дар пӯст, мӯй, нохунҳо вайрон мешаванд. Натиҷа: пӯст хушк аст, пӯст мепартояд, доғҳои сурх ва дигар тошмаҳо пайдо мешаванд, мӯй мерезад ва нохунҳо қабат-қабат мешаванд.

Барои он ки ба зебоии шумо чизе таҳдид накунад, ба витаминҳо санҷида шудан бамаврид аст. Агар онҳо нарасанд, норасоиро бо доруҳо пур кардан мумкин аст. Барои санҷидани он, ки оё витаминҳои зебоӣ дар организми шумо кофӣ ҳастанд, метавонед таҳлили маҷмӯиро супоред, ки муайянкунии нишондиҳандаҳои зеринро дар бар мегирад:

Агар пай баред, ки бо пӯст, мӯй ё нохунҳои шумо чизе нодуруст аст, таҳлил ба витаминҳо метавонад имкони муайян кардани сабаби онҳоро диҳад. Бо пур кардани норасоии витаминҳо шумо беҳтар ба назар мерасед ва саломатии худро нигоҳ медоред.

25-гидроксивитамини D. На танҳо барои ҳолати устухонҳо, тавре ки пештар мепиндоштанд, балки барои бисёр равандҳо дар организм ҷавобгар аст. Масалан, баъзе таҳқиқот нишон доданд, ки витамини D аз саратони пӯст, ки аз шуоъдиҳии ултрабунафш ба вуҷуд меояд, ҳифз мекунад.

E (токоферол). Онро витамини зебоӣ меноманд. Витамини Е пӯстро аз радикалҳои озод ҳифз мекунад ва намегузорад, ки он пеш аз мӯҳлат пир шавад.

А (ретинол). Вазифаи монеавии пӯстро танзим мекунад. Намегузорад, ки он микробҳо, токсинҳо ва дигар моддаҳои нолозимро, ки ба зебоии шумо таҳдид мекунанд, ба дарун гузаронад.

Витамини В12 (сианокобаламин). Норасоии ин витамин камхуниро ба вуҷуд меорад. Гиповитаминоз метавонад дар одамоне инкишоф ёбад, ки муддати тӯлонӣ парҳези вегетарианиро риоя мекунанд.

Кислотаи фолий. Норасоии ин витамин низ ба камхунӣ оварда мерасонад. Норасоии он метавонад дар занони ҳомиладор ва шахсони машруботро аз ҳад зиёд истеъмолкунанда инкишоф ёбад, ки ҷабиши кислотаи фолийро дар рӯда вайрон мекунад.

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, дар фосилаи аз соати 7 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 8 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған бихӯред. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад.