Маҷмӯи ПЦР-6
Тавсиф
Сироятҳои ҷинсӣ аз рӯи паҳншавӣ дар ҷаҳон пас аз сироятҳои нафаскашӣ ва рӯда ҷои сеюмро ишғол мекунанд. Бо баъзеи онҳо ҳатто ҳангоми истифодаи презерватив сироят ёфтан мумкин аст, зеро онҳо ба организм тавассути пӯст ворид мешаванд.
Бисёр сироятҳо аломат ба вуҷуд намеоранд ё зуҳуроти клиникии онҳо ҳадди ақаланд. Бо вуҷуди ин, онҳо метавонанд солҳо дар аъзоҳои репродуктивӣ бошанд, мушкилиҳо ба вуҷуд оранд (нозоӣ, бемориҳои аутоиммунӣ), ва дар сурати фаро расидани ҳомиладорӣ – ба ҷараёни муқаррарии он таҳдид мекунанд. Баъзе сироятҳо аз модар ба кӯдак мегузаранд.
Сироятҳоро бо ёрии ПЗР ба осонӣ ошкор кардан мумкин аст. Ин таҳлилро на танҳо ҳангоми пайдоиши аломатҳо, балки ҳангоми иваз кардани шарики ҷинсӣ, пеш аз ҳомиладорӣ, ҳангоми ҷустуҷӯи сабабҳои нозоӣ, инчунин танҳо барои пешгирӣ месупоранд: то сироятҳои эҳтимолӣ сари вақт ошкор ва бидуни интизори гузариш ба шакли музмин ва паҳншавӣ ба аъзоҳои дохилии репродуктивӣ табобат карда шаванд.
Chlamydia trachomatis
Trichomonas vaginalis
Mycoplasma genitalium
Mycoplasma hominis
Ureaplasma spp. (Ur.parvum + Ur.urealyticum/T-960)
Ureaplasma parvum
Gardnerella vaginalis
Боз
Молекулярно-генетическое исследование (ПЦР): ДП26 Комплекс ПЦР-6. Метод полимеразной цепной реакции выявляет в биоматериале (соскоб эпителиальных клеток) генетический материал (ДНК или РНК) возбудителя. Это высокочувствительный и специфичный способ прямого обнаружения инфекции, позволяющий выявить возбудителя даже при его малом количестве и на ранних стадиях, до появления антител.
ПЦР определяет именно присутствие возбудителя (а количественный вариант — его количество, вирусную нагрузку), что важно для диагностики и контроля лечения.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор, барои тасдиқи он ва мушаххас кардани барангезанда, ҳангоми скрининг (аз ҷумла шаклҳои беаломат), барои назорати самаранокии табобат ва баҳодиҳии сарбории вирусӣ/бактериявӣ дар динамика, ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ ва муоинаи шарикони ҷинсӣ (барои сироятҳои урогениталӣ) таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Биоматериалро корманди тиб бо зонди махсус мегирад; омодагии мушаххас аз ҷои гирифтан вобаста аст. Ҳангоми лака/қиришта аз узвҳои урогениталӣ: барои занон — берун аз давраи ҳайз, 1–2 шабонарӯз пеш алоқаи ҷинсӣ, шустушӯи маҳбал, шамъҳо ва кремҳои маҳбалӣ манъ; барои мардон — 2–3 соат пеш аз гирифтан пешоб накардан. Ҳангоми лака аз гулӯ/бинӣ — бо меъдаи холӣ ё 2–3 соат пас аз хӯрок, субҳ дандон нашустан, даҳонро начайидан, спрей ва ҳабҳои маконданиро истифода набурдан. Дар ҳама ҳолат мавод пеш аз оғози қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ гирифта мешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.