Аполипопротеин-А1
Тавсиф
Аполипопротеинҳо — ҷузъҳои сафедаи липопротеинҳо, ки барои баҳогузории хавфи бемории ишемикии дил истифода мешаванд.
Аполипопротеини А-1 (Апо А-1) — ҷузъи асосии ЛПВП, ба интиқоли баръакси холестерин аз бофтаҳои канорӣ ба ҷигар мусоидат мекунад ва хавфи атеросклероз ва осеби рагҳои коронарӣ ва мағзи сарро кам мекунад. Пастшавии сатҳи Апо А-1 бо зиёдшавии хавфи атеросклероз алоқаманд аст. Баҳогузории сатҳи Апо А-1 дар якҷоягӣ бо аполипопротеини B (Апо В), ки ба таркиби ЛПНП дохил мешавад ва метаболизми холестеринро танзим мекунад, фоиданок аст. Таносуби Апо А-1/Апо В (дар меъёр камтар аз 1) ҳолати мубодилаи липидҳо ва хавфи бемориҳои дилу рагҳоро дақиқтар инъикос мекунад.
Боз
Биохимическое исследование: Аполипопротеин-А1. Анализ измеряет в крови концентрацию определённого вещества (фермента, белка, продукта обмена, электролита и т.п.), отражающего работу внутренних органов и состояние обмена веществ. Биохимические показатели помогают оценить функцию печени, почек, поджелудочной железы, сердца, состояние водно-солевого, белкового, углеводного и липидного обмена.
Тест используется как для скрининга здоровья, так и для диагностики и контроля лечения конкретных заболеваний.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Баҳогузории хавфи бемориҳои дилу рагҳо, фаъолнокии антиатерогении ЛПВП
Ҳолати беморони дорои майл ба бемории ишемикии дил
Сатҳҳои ҳудудии холестерин, баландшавии таносуби холестерин/ЛПВП ҳангоми холестерини муқаррарӣ, гипертриглитсеридемия
Нишондиҳандаҳои муқаррарии липидӣ дар кӯдакон ва калонсолони дорои анамнези мусбати оилавӣ
Боз
Назначается в составе биохимического обследования при профилактических осмотрах, при заболеваниях внутренних органов и нарушениях обмена веществ, для контроля их течения и переносимости лечения, перед назначением и во время приёма ряда лекарственных препаратов, при соответствующих жалобах.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Баланд ё паст шудани нишондиҳанда ба вайроншавии кори узви дахлдор ё раванди мубодила ишора мекунад; сабабҳои мушаххас аз моддаи таҳқиқшаванда вобастаанд (масалан, осеби узв, илтиҳоб, вайроншавии ғизо, беобшавии бадан).
Ба натиҷа қабули ғизо ва риояи гуруснагӣ пеш аз таҳлил, хусусияти ғизо, реҷаи нӯшокӣ ва гидрататсия, сарбории ҷисмонӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, машрубот, инчунин омилҳои преаналитикӣ (давомнокии бандинаи фишордиҳанда, гемолиз) таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ омодагии дуруст муҳим аст; инҳирофҳо дар маҷмӯъ ва ҳангоми зарурат дар динамика баҳо дода мешаванд.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.