ЛДГ-и умумӣ
Тавсиф
Лактатдегидрогеназа (ЛДГ) — ферменти гликолитикӣ, ки раванди ҷудошавии ҳидрогенро аз молекулаи кислотаи шир дар дохили ҳуҷайраҳо катализ мекунад. Ин фермент асосан дар гурдаҳо, миокард, мушакҳои устухонбандӣ, мағзи сар, ҷигар ва шушҳо фаъол аст. Аммо баландшавии сатҳи ЛДГ на ҳамеша аломати ташхисӣ мебошад, зеро он бояд бо дигар маълумоти клиникӣ ва таҳқиқоти лабораторӣ якҷоя карда шавад.
Сатҳи ЛДГ дар эритроситҳо нисбат ба зардоби хун хеле баландтар аст, бинобар ин барои таҳлил зардоби гемолизнашуда лозим аст. Ин тест барои ташхиси инфаркти миокард ва инфаркти шуш истифода мешавад, зеро давомнокии сатҳи баланди ЛДГ ҳангоми инфаркти миокард нисбат ба дигар ферментҳо дарозтар аст.
Фаъолнокии ЛДГ пас аз 8-10 соати оғози раванди патологӣ афзудан мегирад, пас аз 48-72 соат ба ҳадди аксар мерасад ва дар давоми 10 рӯз баланд боқӣ мемонад. Аммо ин вақт метавонад вобаста ба ҳаҷми қитъаи осебдидаи бофта тағйир ёбад.
Муайян кардани фаъолнокии ЛДГ ба фарқкунии инфаркти миокард аз стенокардия, инчунин ба ташхиси эмболияи шуш кӯмак мекунад. Якҷоягии фаъолнокии муқаррарии АСТ, баландшавии ЛДГ ва зиёдшавии консентратсияи билирубин метавонад барои ташхиси дифференсиалии бемориҳои зикршуда истифода шавад.
Боз
Биохимическое исследование: ЛДГ общая. Анализ измеряет в крови концентрацию определённого вещества (фермента, белка, продукта обмена, электролита и т.п.), отражающего работу внутренних органов и состояние обмена веществ. Биохимические показатели помогают оценить функцию печени, почек, поджелудочной железы, сердца, состояние водно-солевого, белкового, углеводного и липидного обмена.
Тест используется как для скрининга здоровья, так и для диагностики и контроля лечения конкретных заболеваний.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
инфаркти миокард;
эмболияи шуш, инфаркти шуш;
камхунии гемолитикӣ;
патологияи ҷигар;
назорати химиотерапияи ситостатикии омосҳои пайдоишашон гуногун.
Боз
Назначается в составе биохимического обследования при профилактических осмотрах, при заболеваниях внутренних органов и нарушениях обмена веществ, для контроля их течения и переносимости лечения, перед назначением и во время приёма ряда лекарственных препаратов, при соответствующих жалобах.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Баланд ё паст шудани нишондиҳанда ба вайроншавии кори узви дахлдор ё раванди мубодила ишора мекунад; сабабҳои мушаххас аз моддаи таҳқиқшаванда вобастаанд (масалан, осеби узв, илтиҳоб, вайроншавии ғизо, беобшавии бадан).
Ба натиҷа қабули ғизо ва риояи гуруснагӣ пеш аз таҳлил, хусусияти ғизо, реҷаи нӯшокӣ ва гидрататсия, сарбории ҷисмонӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, машрубот, инчунин омилҳои преаналитикӣ (давомнокии бандинаи фишордиҳанда, гемолиз) таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ омодагии дуруст муҳим аст; инҳирофҳо дар маҷмӯъ ва ҳангоми зарурат дар динамика баҳо дода мешаванд.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.