Маҷмӯи «Лоғаршавии эҳтиёткорона»

Фарбеҳӣ на танҳо ба намуди зоҳирӣ, балки ба ҳолати саломатӣ низ таъсир мерасонад. Ҳангоми мавҷудияти вазни барзиёд беҳтар аст ҳарчи зудтар аз он халос шуд. Вале бисёр беморон ҳангоми кӯшиши кам кардани вазн бо душвориҳо дучор мешаванд: вазн ҳатто ҳангоми истифодаи парҳез ва машқҳо кам намешавад ё пас аз ба даст овардани натиҷаҳои аввалия зуд бармегардад.

Таҳлили маҷмӯӣ ба муайян кардани сабабҳои эҳтимолии нокомиҳо, инчунин ба баҳогузории таъсири вазни барзиёд ба ҳолати мубодилаи липидҳо кӯмак мекунад. Аз он, дар навбати худ, саломатии дил ва рагҳо вобаста аст.

Лептинро гормони сершавӣ меноманд. Дар баъзе одамон он намерасад, вале норасоии ин гормонро бо ёрии воситаҳои доруӣ пур кардан мумкин аст.

Сабаби серодатарини эндокринии фарбеҳӣ гипотиреоз ҳисоб мешавад. Агар гормонҳои ғадуди сипаршакл нарасанд, мубодилаи моддаҳо сахт суст мешавад. Барои ошкор кардани гипотиреоз таҳлил ба Т4 ва ТТГ гузаронида мешавад. Беморӣ тавассути терапияи гормоналии ҷойивазкунанда бо доруҳои тироксин ба осонӣ табобат мешавад.

Ҳангоми фарбеҳӣ мубодилаи липидҳо вайрон мешавад ва сатҳи холестерин дар хун баланд шуда метавонад. Муҳим аст ин тағйиротро саривақт ошкор кард, зеро дислипидемия рагҳоро «вайрон» мекунад ва хавфи инфаркту инсултро зиёд менамояд. Ба беморони дорои холестерини баланд доруҳое таъин мекунанд, ки ташаккули онро дар ҷигар бозмедоранд.

Лептин

ТТГ

Т4-и озод

Холестерини умумӣ

ЛПВП

ЛПНП

Глюкоза

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, дар фосилаи аз соати 7 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 12–14 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған бихӯред. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад.