СА 242
Тавсиф
Таҳқиқот нишон медиҳанд, ки онкомаркери СА 242 метавонад барои ошкор кардани омосҳои гуногуни роҳи меъдаю рӯда — саратони ғадуди зеримеъда, саратони меъда ва саратони колоректалӣ фоиданок бошад. Аҳамияти он дар мониторинги самаранокии табобат, пешгӯӣ, инчунин дар ошкор кардани такрори беморӣ ва метастазҳо мебошад. Барои ба натиҷаҳои дақиқтар расидан гузаронидани таҳқиқоти якҷоя бо дигар онкомаркерҳо тавсия дода мешавад.
Тести СА 242 дар ташхиси дифференсиалии саратони ғадуди зеримеъда ва панкреатити музмин дар муқоиса бо СА 19-9 ҳассосияти баланди ташхисӣ дорад. Аҳамияти ин тестҳо дар пешгӯии саратони ғадуди зеримеъда ба марҳилаи беморӣ вобаста аст, ки дар он тести СА 242 дар муқоиса бо СА 19-9 натиҷаҳои баландтар нишон медиҳад.
Дар марҳилаи якуми беморӣ тести СА 242 мушаххасии дар сатҳи 90% ва ҳассосияти 41%-ро нишон медиҳад ва аз натиҷаҳои тести СА 19-9 бартарӣ дорад. Дар соҳаи ташхиси саратони рӯдаи ғафс ва рӯдаи рост низ ҳассосияти баланди тести СА 242 ба назар мерасад. Назорати мунтазами сатҳи СА 242 ба ошкорсозии такрори саратони колоректалӣ чанд моҳ пеш аз пайдоиши аломатҳои клиникӣ мусоидат мекунад.
Боз
Лабораторное исследование: СА 242. Анализ выполняется из биоматериала (венозная кровь) и направлен на оценку соответствующего показателя состояния организма. Он используется в комплексной диагностике, помогая врачу получить дополнительную информацию о работе органов и систем или о наличии того или иного состояния.
Конкретное клиническое значение и место теста в обследовании определяет лечащий врач исходя из задачи диагностики.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Шубҳа ба саратони ғадуди зеримеъда, саратони колоректалӣ, саратони меъда (дар якҷоягӣ бо дигар нишондиҳандаҳои омосҳо);
Баҳогузории самаранокии табобат;
Пешгӯии такрори эҳтимолӣ ва метастазшавӣ.
Боз
Назначается врачом при наличии соответствующих показаний: для диагностики и уточнения состояния, контроля течения заболевания и эффективности лечения, а также в рамках комплексного обследования. Целесообразность и сроки исследования определяет специалист с учётом клинической ситуации.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Инҳирофи нишондиҳанда аз қиматҳои референсӣ метавонад ба вайроншавии кори узв ё низоми дахлдор, ба раванди илтиҳобӣ, мубодилавӣ ё дигар раванд ишора кунад. Сабаби дақиқ аз моҳияти нишондиҳанда вобаста аст ва аз ҷониби духтур баҳо дода мешавад.
Ба натиҷа ҳам ҳолати саломатӣ ва ҳам омилҳои беруна ва заминавӣ метавонанд таъсир расонанд: ғизо ва риояи омодагӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, сарбории ҷисмонӣ, стресс, вақти шабонарӯз, хусусиятҳои ҷамъоварӣ ва расонидани мавод. Аз ин рӯ натиҷа дар маҷмӯъ бо дигар маълумот шарҳ дода мешавад ва ҳангоми зарурат аз нав супорида мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.