Антителоҳо ба парвовируси В19, IgM (anti-B19 IgM)
Тавсиф
Парвовируси В19 - ин вирусест, ки танҳо ба ҳуҷайраҳои пешгузаштаи хунсози инсон ҳамла мекунад ва дар онҳо афзоиш меёбад. Он ба ҳуҷайраҳои таначаҳои сурхи хун ва эндотелияи рагҳо зарба мезанад, ки дар кӯдакон доғи сурхи равшан дар рухсораҳо ва тобиши мармарини пӯст дар дасту пойҳо, дар калонсолон артрити маҳаллӣ, инчунин дар одамони дорои масунияти сустшуда камхунии музмин ва гидроперикардиумро ба вуҷуд меорад. Яке аз зуҳуроти маъруфтарини ин вирус — эритемаи сироятӣ ё чунон ки онро 'бемории панҷум' низ меноманд. Ин беморӣ бештар дар кӯдакони аз 4 то 11-сола вомехӯрад. Ба аломатҳо ҳарорати баланд, обравии бинӣ, дарди сар, дилбеҳузурӣ ва вайроншавии меъда дохил мешаванд. Доғе, ки асосан дар рухсораҳо пайдо мешавад, вале ба дасту пойҳо ва бадан низ паҳн мегардад, пас аз 2-5 рӯзи оғози беморӣ зоҳир мешавад. Хатари сироят барои ҳамаи синну солҳо вуҷуд дорад ва миқдори муайяни аҳолии калонсол ба ин вирус антителоҳои IgG доранд.
Боз
Серологическое исследование: АТ к парвовирусу В19 IgM (anti-B19 IgM) (инфекционная эритема). Определяются антитела класса IgM, вырабатываемые иммунной системой в ответ на контакт с возбудителем. По наличию и классу антител судят о факте инфицирования, стадии и давности инфекции (недавнее заражение, перенесённая инфекция, иммунитет после болезни или вакцинации).
Антитела IgM обычно появляются первыми и указывают на недавнюю/острую инфекцию, а IgG — позднее и сохраняются длительно, отражая перенесённую инфекцию или сформированный иммунитет.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор ва барои мушаххас кардани марҳилаи он, ҳангоми баҳодиҳии масуният (аз ҷумла пеш ва пас аз эмкунӣ), ҳангоми банақшагирӣ ва пешбурди ҳомиладорӣ (барои сироятҳои барои ҳомила хатарнок), ҳангоми муоинаи шахсони тамосдошта ва дар доираи скрининг таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
IgM-и мусбат (ё афзоиши антителоҳо дар динамика) ба сирояти наздик ё фаъол ишора мекунад; IgG-и мусбат — ба сирояти гузашта ё масуният. Натиҷаи манфӣ набудани антителоҳоро ифода мекунад (сироят нест, давраи барвақтӣ то ташаккули онҳо ё набудани масуният).
Ба натиҷа марҳилаи раванди сироятӣ (дар рӯзҳои аввал антителоҳо метавонанд муайян нашаванд), ҳолати низоми масуният (ҳангоми норасоии масуният вокуниш паст аст), эмкуниҳои гузашта, дар навзодон — антителоҳои модарӣ, аксуламалҳои эҳтимолии мутақобила таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ серология аксар вақт дар динамика ва дар якҷоягӣ бо усулҳои мустақим (ПЗР) ва манзараи клиникӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.