Антителоҳо ба вируси герпеси навъи 1, IgG (anti-Herpes Simplex virus - HSV-1 IgG)
Тавсиф
Герпесвирусҳои навъи оддӣ — намояндагони машҳуртарини оилаи герпесвирусҳо мебошанд, зеро онҳо қодиранд қариб дар ҳамаи одамон беморӣ ба вуҷуд оранд. Ду навъи вируси герпеси оддӣ вуҷуд дорад — ВПГ-1 (дар лабҳо зоҳир мешавад) ва ВПГ-2 (ба узвҳои таносул таъсир мерасонад), онҳо пайдоиши генетикии монанд доранд, вале аз рӯи хосиятҳои антигенӣ фарқ мекунанд.
Барои ташхис усулҳои ошкоркунии маркерҳои серологӣ (ба монанди иммуноглобулинҳои IgM, IgA, IgG ва сатҳи авидии IgG) ва усулҳои молекулавӣ (масалан, ПЗР барои ошкор кардани вирус дар моеъҳои гуногуни биологӣ) истифода мешаванд. Баҳодиҳии маркерҳои серологӣ яке аз усулҳои ғайримустақими ташхиси сироятҳо мебошад, он кӯмак мекунад муайян карда шавад, ки организм ба мавҷудияти барангезанда чӣ гуна вокуниш нишон медиҳад.
Боз
Серологическое исследование: АТ к вирусу герпеса 1 типа IgG (anti-Herpes Simplex virus — HSV-1 IgG). Определяются антитела класса IgG, вырабатываемые иммунной системой в ответ на контакт с возбудителем. По наличию и классу антител судят о факте инфицирования, стадии и давности инфекции (недавнее заражение, перенесённая инфекция, иммунитет после болезни или вакцинации).
Антитела IgM обычно появляются первыми и указывают на недавнюю/острую инфекцию, а IgG — позднее и сохраняются длительно, отражая перенесённую инфекцию или сформированный иммунитет.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор ва барои мушаххас кардани марҳилаи он, ҳангоми баҳодиҳии масуният (аз ҷумла пеш ва пас аз эмкунӣ), ҳангоми банақшагирӣ ва пешбурди ҳомиладорӣ (барои сироятҳои барои ҳомила хатарнок), ҳангоми муоинаи шахсони тамосдошта ва дар доираи скрининг таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
IgM-и мусбат (ё афзоиши антителоҳо дар динамика) ба сирояти наздик ё фаъол ишора мекунад; IgG-и мусбат — ба сирояти гузашта ё масуният. Натиҷаи манфӣ набудани антителоҳоро ифода мекунад (сироят нест, давраи барвақтӣ то ташаккули онҳо ё набудани масуният).
Ба натиҷа марҳилаи раванди сироятӣ (дар рӯзҳои аввал антителоҳо метавонанд муайян нашаванд), ҳолати низоми масуният (ҳангоми норасоии масуният вокуниш паст аст), эмкуниҳои гузашта, дар навзодон — антителоҳои модарӣ, аксуламалҳои эҳтимолии мутақобила таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ серология аксар вақт дар динамика ва дар якҷоягӣ бо усулҳои мустақим (ПЗР) ва манзараи клиникӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.