АсАТ (АСТ, аспартатаминотрансфераза, AST, SGOT)
Тавсиф
Аспартатаминотрансфераза — ферменти ҷигар, ки дар мубодилаи аминокислотаҳо иштирок мекунад. Ҳамчун нишондиҳандаи лабораторӣ он маркери осеби ҷигар мебошад. АСТ бештар дар гепатоситҳо мавҷуд аст. Ҳангоми осеб ё илтиҳоби онҳо, ки бо афзоиши гузарониши мембранаи ҳуҷайра ҳамроҳӣ мекунад, фермент ба хун ворид мешавад, ки ин ба афзоиши консентратсияи он чанд маротиба, баъзан бошад – чанд даҳҳо маротиба оварда мерасонад. Одатан АСТ якҷоя бо АЛТ муайян карда мешавад, то осеби ҷигар аз бемориҳои дигар аъзоҳо фарқ карда шавад. Аспартатаминотрансфераза барои ташхиси патологияи гепатобилиарӣ спетсифии камтар дорад. Ин бо он алоқаманд аст, ки фермент дар дигар аъзоҳо низ ба миқдори зиёд мавҷуд аст: дар мушаки дил, ғадуди зери меъда, гурдаҳо, мушакҳои устухонбандӣ, сипурз. Муайян кардани якҷояи АЛТ ва АСТ имкон медиҳад вазнинии патология дақиқтар баҳо дода шавад. Духтурон коэффисиенти де Ритисро — таносуби АСТ ба АЛТ муайян мекунанд. Дар меъёр он бояд аз 0,6 то 0,8 бошад. Одатан коэффитсиент дар бемориҳои музмини ҷигар паст мешавад ва дар бемориҳои шадид баланд мегардад. Ҳар қадар ин нишондиҳанда баландтар бошад, ҳамон қадар беморӣ вазнинтар мегузарад ва пешгӯӣ бадтар мешавад.
Боз
Биохимическое исследование: Аспартатаминотрансфераза (АСТ). Анализ измеряет в крови концентрацию определённого вещества (фермента, белка, продукта обмена, электролита и т.п.), отражающего работу внутренних органов и состояние обмена веществ. Биохимические показатели помогают оценить функцию печени, почек, поджелудочной железы, сердца, состояние водно-солевого, белкового, углеводного и липидного обмена.
Тест используется как для скрининга здоровья, так и для диагностики и контроля лечения конкретных заболеваний.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
аломатҳои бемориҳои ҷигар;
аломатҳои лабораторияи осеби ҷигар;
мониторинги табобати бемориҳои ҷигар;
баҳодиҳии ҳолати ҷигар пас аз қабули доруҳои гепатотоксикӣ;
ташхиси дифференсиалии бемориҳои дилу рагҳо.
илтиҳоби ҷигар;
бемории чарбии ғайриалкоголии ҷигар;
алкоголизм;
саратони ҷигар;
осеби метастатикии ҷигар;
холестаз;
бемориҳои мушакҳои устухонбандӣ;
инфаркти миокард;
сепсис;
сӯхтаҳои вазнин;
панкреатити шадид;
инсулт;
инфаркти гурда.
гиповитаминози В6;
норасоии вазнини ҷигар;
гемодиализ.
Боз
Назначается в составе биохимического обследования при профилактических осмотрах, при заболеваниях внутренних органов и нарушениях обмена веществ, для контроля их течения и переносимости лечения, перед назначением и во время приёма ряда лекарственных препаратов, при соответствующих жалобах.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Баланд ё паст шудани нишондиҳанда ба вайроншавии кори узви дахлдор ё раванди мубодила ишора мекунад; сабабҳои мушаххас аз моддаи таҳқиқшаванда вобастаанд (масалан, осеби узв, илтиҳоб, вайроншавии ғизо, беобшавии бадан).
Ба натиҷа қабули ғизо ва риояи гуруснагӣ пеш аз таҳлил, хусусияти ғизо, реҷаи нӯшокӣ ва гидрататсия, сарбории ҷисмонӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, машрубот, инчунин омилҳои преаналитикӣ (давомнокии бандинаи фишордиҳанда, гемолиз) таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ омодагии дуруст муҳим аст; инҳирофҳо дар маҷмӯъ ва ҳангоми зарурат дар динамика баҳо дода мешаванд.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.