Теофиллин

Теофиллин — доруест, ки гурӯҳи метилксантинии алкалоидҳои пайдоиши растаниро ташкил медиҳад.

Механизми таъсири дору аз тақвияти ҷамъшавии сАМФ дар бофтаҳо, бастани ретсепторҳои аденозинӣ (пуринӣ); кам кардани воридшавии ионҳои калсий тавассути мембранаҳои ҳуҷайра, паст кардани фаъолнокии кашишхӯрии мушакҳои ҳамвор; суст кардани мушакҳои бронхҳо, рагҳо (асосан мағзи сар, пӯст ва гурдаҳо); зоҳир кардани таъсири вазодилататории канорӣ, афзоиши ҷараёни хуни гурда, доштани таъсири мӯътадили диуретикӣ иборат аст. Теофиллин мембранаи ҳуҷайраҳои фарбеҳро устувор мегардонад, озодшавии миёнаравҳои аксуламали аллергиро бозмедорад. Дору клиренси мукосилиариро тақвият медиҳад, кашишхӯрии диафрагмаро ҳавасманд мегардонад, кори мушакҳои нафаскаширо беҳтар мекунад, маркази нафаскаширо ҳавасманд менамояд. Вазифаи нафаскаширо муътадил гардонида, ба сершавии хун бо оксиген ва паст шудани сатҳи диоксиди карбон мусоидат мекунад; марказҳои нафаскаширо фаъол мегардонад. Теофиллин дар ҳолати гипокалиемия вентилятсияи шушро зиёд мекунад.

Дору ба фаъолияти дил таъсири ҳавасмандкунанда мерасонад, қувваи кашишхӯрии дил ва ЗСД-ро зиёд мекунад, ҷараёни хуни коронарӣ ва эҳтиёҷи миокардро ба оксиген меафзояд. Тонуси рагҳои хунро паст мекунад (махсусан мағзи сар, пӯст ва гурдаҳо). Муқовимати рагҳои шушро кам мекунад, ба фишор дар доираи гардиши хун монеъ мешавад. Ҷараёни хуни ҷигарро зиёд мекунад, таъсири мӯътадили диуретикӣ дорад. Роҳҳои сафроии беруназҷигариро васеъ мекунад. Лахташавии тромбоситҳоро бозмедорад (фаъолшавии тромбоситҳо ва PgE2a-ро пахш мекунад), устувории эритроситҳоро ба тағйири шакл зиёд мекунад (хосиятҳои реологии хунро беҳтар менамояд), ташаккули лахтаро кам мекунад ва микросиркулятсияро муътадил мегардонад.

Қабули теофиллин дар вояҳои табобатӣ ба миқдори 10-20 мкг/л дар зардоб оварда мерасонад. Консентратсияи заҳрнок зиёда аз 20 мкг/л мебошад. Барои ба тавозун расидани дору дар хун (аз рӯи вояҳои такрории пероралӣ) ба калонсолон 2 рӯз, ба кӯдакон — 1-2 рӯз, ба навзодон — 2–6 рӯз лозим аст. Гузаронидани муоина пас аз ба даст омадани консентратсияи устувор дар хун тавсия дода мешавад — 3 рӯз пас аз оғози табобат бо теофиллин ё ислоҳи воя (ба шарти қабули мунтазам дар вояи таъиншуда). Мавод барои таҳлил пас аз 1-2 соати қабули пероралии дору дар шакли маҳлул (ё ҳаб) ё пас аз 4-12 соати қабули теофиллин дар ҳабҳои сустозодшаванда (шакли озодшавии таъхирӣ) ҷамъоварӣ мешавад.

Ҳангоми ворид кардани теофиллин ба дохили раг хунро барои таҳлил 30 дақиқа пас аз ворид кардан гирифтан лозим аст. Консентратсияи дору камтар аз 10 мкг/мл зарурати ворид кардани вояи иловагии теофиллинро нишон медиҳад, зиёда аз 20 мкг/мл бошад — ба таъхир андохтани сӯзандоруи навбатиро.

Шахсисозии воя ва реҷаи қабули дору барои ҳар як бемор;
Муайян кардани сатҳи мувофиқи дору дар организм барои табобати самаранок;
Пешгирии аксуламалҳои эҳтимолии номатлуб;
Назорати тағйирот дар организм дар марҳилаҳои гуногуни табобат ва имконияти ислоҳи воя;
Омӯзиши робитаи мутақобилаи омилҳои гуногун дар ҷараёни терапия.

Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.