Микоплазма хоминис антиденелері, IgM (anti-Mycoplasma hominis IgM)
Сипаттама
Серологиялық зерттеу: Микоплазма хоминиске АТ IgM (anti-Mycoplasma hominis IgM). Иммундық жүйе қоздырғышпен байланысқа жауап ретінде түзетін IgM класты антиденелер анықталады. Антиденелердің болуы мен класы бойынша жұқтыру фактісі, инфекцияның сатысы мен ескілігі туралы пікір айтады (жақындағы жұқтыру, өткерілген инфекция, аурудан немесе вакцинациядан кейінгі иммунитет).
IgM антиденелері әдетте бірінші пайда болады және жақындағы/жедел инфекцияны көрсетеді, ал IgG — кейінірек және ұзақ сақталады, өткерілген инфекцияны немесе қалыптасқан иммунитетті көрсетеді.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
Тиісті инфекцияға күдік болғанда және оның сатысын нақтылау үшін, иммунитетті бағалау кезінде (соның ішінде вакцинация алдында және кейін), жүктілікті жоспарлау және жүргізу кезінде (ұрық үшін қауіпті инфекциялар үшін), байланыста болған адамдарды тексеру кезінде және скрининг аясында тағайындалады.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Оң IgM (немесе антиденелердің динамикада өсуі) жақындағы немесе белсенді инфекцияны көрсетеді; оң IgG — бұрын өткерілген инфекцияны немесе иммунитетті. Теріс нәтиже антиденелердің жоқтығын білдіреді (инфекция жоқ, олар түзілгенге дейінгі ерте кезең немесе иммунитеттің болмауы).
Нәтижеге инфекциялық процестің сатысы (алғашқы күндері антиденелер анықталмауы мүмкін), иммундық жүйенің жағдайы (иммунотапшылық кезінде жауап төмендеген), бұрын жасалған вакцинациялар, жаңа туған нәрестелерде — ана антиденелері, ықтимал айқаспалы реакциялар әсер етеді. Сондықтан серологияны жиі динамикада және тікелей әдістермен (ПЦР) және клиникалық көрініспен үйлестіре бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.