Креатинкиназа-МВ
Сипаттама
Креатинфосфокиназа-МВ (КФК-МВ) — жедел миокард инфарктісін (МИ) анықтау үшін тиімді қолданылатын жалпы КФК-нің құрамдас бөлігі. КФК-МВ деңгейі МИ симптомдары басталғаннан кейін 24–48 сағатта ең жоғары шегіне жетеді және әдетте 3-ші тәулікке қарай қалыпқа оралады. Бұл диагностика әдісі біріншілік те, қайталанатын да МИ-ні анықтауға мүмкіндік береді. КФК-МВ деңгейінің өзгеру жылдамдығы көптеген факторларға байланысты: инфарктке дейінгі жүректің жағдайы, оның көлемі және жүрек жеткіліксіздігінің болуы. Дәл диагностика үшін симптомдар пайда болғаннан кейінгі алғашқы 2 күнде әрбір 8–12 сағат сайын КФК-МВ деңгейін тұрақты өлшеу қажет. Таңқаларлығы, КФК-МВ деңгейі инфарктің жедел фазасының алғашқы сағаттарында қалыпты болып қалуы мүмкін.
Сонымен қатар КФК-МВ деңгейі инфаркт ауқымымен тікелей байланысты, бұл оның дамуын болжауға көмектеседі. Инфарктке әкелмейтін миокардтың ишемиялық зақымдануы әдетте КФК-МВ деңгейінде өзгеріс тудырмайды. Миокардит кезінде КФК-МВ деңгейінің артуының сипаты тұрақтылығы мен ұзақтығы бойынша ерекшеленеді.
Сирек кездесетін Рейе синдромы, көбіне балаларда, жүрек бұлшықетінің зақымдануымен қатар жүреді. Жүрек жеткіліксіздігін, кардиомиопатияларды және жүрек ырғағының бұзылыстарын қоса алғанда, миокардтың басқа аурулары әдетте КФК-МВ деңгейінің едәуір артуына әкелмейді.
Тағы
Биохимическое исследование: Креатинкиназа-МВ. Анализ измеряет в крови концентрацию определённого вещества (фермента, белка, продукта обмена, электролита и т.п.), отражающего работу внутренних органов и состояние обмена веществ. Биохимические показатели помогают оценить функцию печени, почек, поджелудочной железы, сердца, состояние водно-солевого, белкового, углеводного и липидного обмена.
Тест используется как для скрининга здоровья, так и для диагностики и контроля лечения конкретных заболеваний.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
Миокард инфарктісін диагностикалау және оны өкпе инфарктісі немесе стенокардия сияқты басқа жағдайлардан дәл ажырату.
Жүрек аймағындағы ауырсынумен көрінетін әртүрлі ауруларды ажырату.
Жүрек бұлшықетінің зақымдану деңгейін бағалау және аурудың дамуын болжау, соның ішінде этил спиртінің үлкен дозаларының әсері мен иіс газымен улану.
Церивастатин, флувастатин және правастатин препараттарын қолдану кезіндегі асқынуларды анықтау.
Тағы
Назначается в составе биохимического обследования при профилактических осмотрах, при заболеваниях внутренних органов и нарушениях обмена веществ, для контроля их течения и переносимости лечения, перед назначением и во время приёма ряда лекарственных препаратов, при соответствующих жалобах.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Көрсеткіштің жоғарылауы немесе төмендеуі тиісті ағзаның немесе алмасу процесінің жұмысындағы бұзылысты көрсетеді; нақты себептер зерттелетін затқа байланысты (мысалы, ағзаның зақымдануы, қабыну, тамақтанудың бұзылуы, сусыздану).
Нәтижеге тамақ қабылдау және талдау алдында ашығуды сақтау, тамақтану сипаты, ішу режимі мен гидратация, дене жүктемесі, дәрілер мен БАҚ қабылдау, алкоголь, сондай-ақ преаналитикалық факторлар (бұрауыштың ұзақтығы, гемолиз) әсер етеді. Сондықтан дұрыс дайындық маңызды; ауытқуларды кешенді түрде және қажет болғанда динамикада бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.