Тироциттердің микросомалық фракциясына антиденелер (АТ-МАГ)
Сипаттама
Тироциттердің микросомалды фракциясында анықталатын негізгі антиген — тиреоидты пероксидаза. Микросомалар тиреоидты фолликулаларды қоршап тұрған жасушалардың ішінде болады. Патология пайда болғанда микросомалар қалқанша безінің жасушаларына шабуыл жасайтын антиденелерді тудыратын антигендерге айналады. Бұл фиброздың үдеуіне және қалқанша безі қызметінің төмендеуіне әкеледі, ол гипотиреозға соқтыруы мүмкін. Антимикросомалды антиденелер (АМС) Хашимотоның аутоиммундық тиреоидитінде түйінді фактор болып табылады. Қалқанша безінің негізгі антигендеріне тиреоидты пероксидазадан басқа тиреотропин рецепторлары мен тиреоглобулин кіреді. Сондай-ақ тироциттердің микросомалды фракциясында басқа антигендер болуы мүмкін, сондықтан халықты скринингтеуде және аутоиммундық тиреоидит даму қаупі жоғары адамдарда АМС-ті анықтау маңызды.
Бұл антиденелер әдетте Хашимото тиреоидиті бар науқастарда және диффузды уытты жемсаумен ауыратындардың көпшілігінде табылады. Бұл антиденелердің болуы қалқанша безіне аутоиммундық шабуылды және лимфоциттік инфильтрацияны көрсетеді, бұл бездің бұзылуына және гипертиреоздан гипотиреозға өтуге әкелуі мүмкін. Басқа шығу тегі бар түйінді түзілімдері бар науқастарда қанда АМС табылуы түйін маңындағы тіннің лимфоидты инфильтрациясын немесе фокальды тиреоидитті көрсетеді. Осы деректердің бәрі АМС-ті анықтаудың маңыздылығын және олардың қалқанша безі ауруларындағы рөлін көрсетеді. АМС-ті анықтау әдісі эндокриндік патологиялар үшін, әсіресе қант диабетінде немесе полиэндокриндік синдромда (Шмидт синдромында) аса маңызды, өйткені бұл аурулар мен қалқанша безіндегі аутоиммундық үдерістердің арасында өзара байланыс бар.
Тағы
Иммунологическое исследование: АТ к микросомальной фракции тироцитов (АТ-МАГ). Анализ оценивает показатели работы иммунной системы — уровни иммуноглобулинов, факторов комплемента, аутоантител и других компонентов иммунитета. Эти показатели отражают активность иммунной защиты, наличие аллергических, аутоиммунных и воспалительных процессов, состояние при иммунодефицитах.
Тест помогает в диагностике аутоиммунных и иммунодефицитных состояний, аллергии и хронических воспалительных заболеваний.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
Қалқанша безі қызметінің аутоиммундық бұзылыстарын анықтау үшін диагностика қолданылады, соның ішінде қант диабеті, полиэндокриндік синдром сияқты басқа аутоиммундық аурулар кезіндегі скринингтік зерттеулер, сондай-ақ жүктіліктің бірінші триместрі барысында.
Босанғаннан кейін қалқанша безі қызметінің бұзылыстары мен тиреоидиттердің даму қаупін, сондай-ақ неонаталды гипотиреоздың ықтималдығын бағалауға көмектеседі.
Сондай-ақ ұрықты көтере алмау қаупінің факторларын анықтауға және амиодарон, интерферон және литий сияқты дәрілерді тағайындар алдында қалқанша безі патологиясының даму ықтималдығын бағалауға көмектеседі.
Тағы
Назначается при частых и рецидивирующих инфекциях, подозрении на иммунодефицит, при аутоиммунных и аллергических заболеваниях, хроническом воспалении, для оценки активности процесса и контроля иммуномодулирующей терапии.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Иммунологиялық көрсеткіштердің жоғарылауы немесе төмендеуі иммунитеттің тиісті буынының белсенуін немесе әлсіреуін көрсетеді: жоғарылау көбіне инфекциялармен, аллергиямен және аутоиммундық процестермен қатар жүреді, төмендеу — иммунотапшылық жағдайларымен. Түсіндіру нақты көрсеткішке байланысты.
Нәтижеге жақындағы инфекциялар мен вакцинациялар, созылмалы аурулардың асқынуы, иммуносупрессивті, гормональды және басқа препараттарды қабылдау, стресс, жүктілік әсер етеді. Иммунологиялық көрсеткіштерді бір-бірімен және клиникалық көрініспен кешенді түрде, жиі динамикада бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.