Gardnerella vaginalis
Тавсиф
Муоинаи молекулавию генетикӣ (ПЗР): Gardnerella vaginalis (пешоб). Усули реаксияи занҷири полимеразӣ дар биоматериал (пешоб) маводи генетикии (ДНК ё РНК) барангезандаро ошкор мекунад. Ин усули хеле ҳассос ва спетсифии ошкоркунии мустақими сироят аст, ки имкон медиҳад барангезанда ҳатто дар миқдори кам ва дар марҳилаҳои барвақтӣ, то пайдоиши антителоҳо муайян карда шавад.
ПЗР маҳз мавҷудияти барангезандаро муайян мекунад (варианти миқдорӣ бошад — миқдори он, сарбории вирусиро), ки ин барои ташхис ва назорати табобат муҳим аст.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор, барои тасдиқи он ва мушаххас кардани барангезанда, ҳангоми скрининг (аз ҷумла шаклҳои беаломат), барои назорати самаранокии табобат ва баҳодиҳии сарбории вирусӣ/бактериявӣ дар динамика, ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ ва муоинаи шарикони ҷинсӣ (барои сироятҳои урогениталӣ) таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Барои ПЗР ба ДНК-и Gardnerella vaginalis ҳиссаи аввали пешоб (10–20 мл-и аввал) ба контейнери стерилӣ ҷамъ карда мешавад — субҳ ё на барвақттар аз 2–3 соат пас аз пешобкунии қаблӣ; таҳқиқи пешоб асосан дар мардон (шарикони ҷинсии заноне, ки вагинози бактериявӣ доранд) истифода мешавад. Пеш аз ҷамъоварӣ сари узви таносул ё узвҳои беруни таносулро бо об бе собун ва антисептикҳо шӯед; занон дар давраи ҳайз насупоранд, барои онҳо лакаи маҳбалӣ пурмаълумоттар аст. Пеш аз антибиотикҳо (метронидазол, клиндамисин) ё на барвақттар аз 1 моҳ пас аз табобат супоред; пас аз муолиҷаҳои урологӣ — на барвақттар аз 6–7 рӯз. Пешобро дар давоми 2–3 соат расонед ё дар яхдон то 24 соат нигоҳ доред.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.