Chlamydia trachomatis (миқдорӣ)
Тавсиф
Муоинаи молекулавию генетикӣ (ПЗР): Chlamydia trachomatis (миқдорӣ) (пешоб). Усули реаксияи занҷири полимеразӣ дар биоматериал (пешоб) маводи генетикии (ДНК ё РНК) барангезандаро ошкор мекунад. Ин усули хеле ҳассос ва спетсифии ошкоркунии мустақими сироят аст, ки имкон медиҳад барангезанда ҳатто дар миқдори кам ва дар марҳилаҳои барвақтӣ, то пайдоиши антителоҳо муайян карда шавад.
ПЗР маҳз мавҷудияти барангезандаро муайян мекунад (варианти миқдорӣ бошад — миқдори он, сарбории вирусиро), ки ин барои ташхис ва назорати табобат муҳим аст.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми шубҳа ба сирояти дахлдор, барои тасдиқи он ва мушаххас кардани барангезанда, ҳангоми скрининг (аз ҷумла шаклҳои беаломат), барои назорати самаранокии табобат ва баҳодиҳии сарбории вирусӣ/бактериявӣ дар динамика, ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ ва муоинаи шарикони ҷинсӣ (барои сироятҳои урогениталӣ) таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Барои муайянкунии миқдории ДНК-и Chlamydia trachomatis ҳиссаи аввали пешоб (10–20 мл-и аввал) ба контейнери стерилӣ, на барвақттар аз 2–3 соат пас аз пешобкунии охирин, беҳтараш субҳ ҷамъ карда мешавад; ҳиссаи миёна ва ҳаҷми калон намунаро обдор мекунанд ва консентратсияи ДНК-ро паст мекунанд. Пеш аз ҷамъоварӣ бо об бе собун, антисептикҳо ва гелҳои интимӣ шустушӯ кунед; ба занон — на дар давраи ҳайз. Таҳқиқоти ибтидоӣ — на барвақттар аз 10–14 рӯз пас аз сирояти эҳтимолӣ ва пеш аз антибиотикҳо, назорати шифоёбӣ — на барвақттар аз 1 моҳ пас аз анҷоми табобат, дар ҳамон лаборатория. Пас аз систоскопия ва муолиҷаҳо дар ноҳияи коси хурд — на барвақттар аз 6–7 рӯз. Пешобро дар давоми 2–3 соат расонед ё дар яхдон то 24 соат нигоҳ доред.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.