Chlamydia trachomatis
Тавсиф
Chlamydia trachomatis — паҳншудатарин барангезандаи бактериявии сироятҳои бо роҳи ҷинсӣ гузаранда дар ҷаҳон, махсусан дар байни ҷавонон. Се серовар ва 15 биовари Chl. trachomatis вуҷуд дорад, аз ҷумла серовари трахомавӣ, урогениталӣ ва серовари барангезандаи лимфогранулемаи венерӣ. Гузариш аксар вақт ҳангоми алоқаи ҷинсӣ рух медиҳад, дар кӯдакон бошад метавонад ҳангоми гузаштан аз роҳҳои таваллуд бошад. Сатҳи сироятёбӣ аз алоқаи мустақими ҷинсӣ аз 75% зиёд аст, аз ин рӯ хабар додан ба шарик ва саривақт оғоз кардани табобат муҳим аст.
Боз
Молекулярно-генетическое исследование (ПЦР): Chlamydia trachomatis (соскоб). Метод полимеразной цепной реакции выявляет в биоматериале (соскоб эпителиальных клеток) генетический материал (ДНК или РНК) возбудителя. Это высокочувствительный и специфичный способ прямого обнаружения инфекции, позволяющий выявить возбудителя даже при его малом количестве и на ранних стадиях, до появления антител.
ПЦР определяет именно присутствие возбудителя (а количественный вариант — его количество, вирусную нагрузку), что важно для диагностики и контроля лечения.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Истисно кардани Chl. trachomatis ҳамчун сабаби асосии бемориҳои гуногун дар занон ва мардон — сервиситҳо, салпингитҳо, эндометритҳо дар занон, эпидидимитҳо дар мардон, уретритҳо, проктитҳо, синдроми Рейтер, артритҳо, конъюнктивитҳо ва трахома;
Истисно кардани Chl. trachomatis ҳамчун омил дар мавридҳои безуриётӣ ҳам дар мардон ва ҳам дар занон;
Барои ташхиси ин барангезанда дар навзодон ва кӯдакони моҳи аввали ҳаёт ҳангоми инкишофи конъюнктивит ва пневмония;
Инчунин барои назорати самаранокии табобат (беҳтараш — 3 ҳафта пас аз анҷоми курс).
Боз
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию, для её подтверждения и уточнения возбудителя, при скрининге (в том числе бессимптомных форм), для контроля эффективности лечения и оценки вирусной/бактериальной нагрузки в динамике, при планировании беременности и обследовании половых партнёров (для урогенитальных инфекций).
Омодагӣ ба таҳлил
Биоматериалро корманди тиб бо зонди махсус мегирад; омодагии мушаххас аз ҷои гирифтан вобаста аст. Ҳангоми лака/қиришта аз узвҳои урогениталӣ: барои занон — берун аз давраи ҳайз, 1–2 шабонарӯз пеш алоқаи ҷинсӣ, шустушӯи маҳбал, шамъҳо ва кремҳои маҳбалӣ манъ; барои мардон — 2–3 соат пеш аз гирифтан пешоб накардан. Ҳангоми лака аз гулӯ/бинӣ — бо меъдаи холӣ ё 2–3 соат пас аз хӯрок, субҳ дандон нашустан, даҳонро начайидан, спрей ва ҳабҳои маконданиро истифода набурдан. Дар ҳама ҳолат мавод пеш аз оғози қабули антибиотикҳо ва антисептикҳои маҳаллӣ гирифта мешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.