ЭЛИ-АФС-ХГЧ-Тест-6 (синдроми антифосфолипидӣ, синдроми анти-ХГЧ, ҳолати системаи иммунӣ)
Тавсиф
Таҳқиқи иммуноферментии (ЭЛИ-тест) миқдори аутоантителоҳои табиии синфи IgG дар зардоби хун ба шаш антиген: гонадотропини хориони инсон (ХГЧ), β2-гликопротеини 1, Fc-фрагменти иммуноглобулинҳо (Fc-Ig), ДНК-и дуспирала, коллаген ва фосфолипидҳо (дар маҷмӯъ). Натиҷа ҳамчун инҳирофи сатҳи реактивнокӣ ба ҳар як антиген аз нишондиҳандаи миёнаи инфиродӣ ва аз меъёри популятсионӣ ифода мешавад. Ин тести иммунологӣ ба аутоантителоҳо аст, на муайянкунии гормон.
Тест барои баҳодиҳии омилҳои аутоиммунӣ, ки бо вайроншавии вазифаи репродуктивӣ алоқаманданд, таҳия шудааст: аломатҳои синдроми антифосфолипидӣ, синдроми анти-ХГЧ (антителоҳо ба ХГЧ, ки инкишофи ҳомиладориро халалдор мекунанд), фаъолшавии системавии аутоиммунӣ. Ҳамчун таҳқиқи иловагӣ ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ ва нигоҳ дошта натавонистани ҳомиладорӣ истифода мешавад; тестҳои стандартишудаи меъёрии синдроми антифосфолипидиро иваз намекунад.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Ҳангоми банақшагирии ҳомиладорӣ (аз ҷумла пеш аз ЭКО) дар заноне, ки дар анамнез нигоҳ дошта натавонистани ҳомиладорӣ, ҳомиладории инкишофнаёфта, кӯшишҳои ноками ЭКО, безуриётии генезаш номаълум, тромбозҳо ва дигар мушкилиҳои акушерӣ доранд, таъин карда мешавад; ҳангоми шубҳа ба синдроми антифосфолипидӣ ва синдроми анти-ХГЧ ҳамчун таҳқиқи иловагӣ, инчунин барои баҳодиҳии фаъолнокии аутоиммунӣ дар динамика дар заминаи табобат.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Реактивнокии баландшуда ба антигенҳо ба фаъолшавии аутоиммунӣ ишора мекунад: ба фосфолипидҳо, β2-гликопротеини 1 — ба синдроми эҳтимолии антифосфолипидӣ ва хатари тромбозҳо ва аз даст додани ҳомиладорӣ; ба ХГЧ — ба синдроми анти-ХГЧ; ба дсДНК, коллаген ва Fc-Ig — ба фаъолнокии системавии аутоиммунӣ (фаъолшавии поликлоналӣ, бемориҳои бофтаи пайвасткунанда). Пастшавии реактивнокӣ ба ҳамаи антигенҳоро муаллифони усул ҳамчун аломати пахшшавии умумии реактивнокии иммунӣ тафсир мекунанд.
Ба натиҷа сироятҳои шадид ва шиддатёбии сироятҳои музмин, ваксинатсияҳои наздик, ҳомиладорӣ, қабули доруҳои иммуносупрессивӣ ва гормонҳо таъсир мерасонанд. Усул аз рӯи меъёрҳои байналмилалӣ стандартӣ нашудааст, аз ин рӯ инҳирофҳои ошкоршударо ҳангоми шубҳа ба синдроми антифосфолипидӣ бо тестҳои меъёрӣ (антителоҳо ба кардиолипин, β2-гликопротеини 1, антикоагулянти волчанкавӣ) тасдиқ мекунанд. Натиҷаро духтур (акушер-гинеколог, репродуктолог, иммунолог) шарҳ медиҳад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.