Ташхиси энсефалитҳои паранеопластикӣ — дегенератсияи серебеллярӣ (аутоантителоҳо Yo-1, Hu, Ri, Ma2, амфифизин)
Тавсиф
Таҳқиқи иммунологӣ: ошкор кардани аутоантителоҳои онконевралӣ (паранеопластикӣ) дар зардоби хун ба антигенҳои дохилиҳуҷайравии нейронҳо — Yo (CDR2, антителоҳо ба ҳуҷайраҳои Пуркине), Hu (ANNA-1), Ri (ANNA-2), Ma2 ва амфифизин — бо усули иммуноблот. Ин антителоҳо дар ҷавоб ба экспрессияи сафедаҳои нейронӣ аз ҷониби ҳуҷайраҳои омосӣ ҳосил мешаванд ва бо бофтаи асаб вокуниши мутақобила медиҳанд.
Антителоҳои онконевралӣ маркерҳои синдромҳои паранеопластикии неврологӣ мебошанд — дегенератсияи нимшадиди мағзча, энсефалити лимбикӣ ва танаи мағз, нейронопатияи сенсорӣ, опсоклонус-миоклонус, синдроми одами ригидӣ. Ошкор шудани навъи муайяни антителоҳо ба ҷойгиршавии эҳтимолии омос (саратони тухмдон ва ғадуди шир, саратони хурдҳуҷайраи шуш, омосҳои тухм ва ғ.) ишора мекунад ва аксаран аз ошкор шудани он пеш мегузарад.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Аз ҷониби невролог ҳангоми синдромҳои неврологии нимшадид инкишофёбандаи сабабашон номаълум таъин карда мешавад: атаксияи мағзчагӣ, энсефалити лимбикӣ (вайроншавии хотира, кашишҳо, ихтилолҳои рӯҳӣ), энсефалити танаи мағз, нейронопатияи сенсорӣ, опсоклонус-миоклонус, синдроми одами ригидӣ, махсусан дар беморони дорои анамнези онкологӣ ё омилҳои хавфи омос; инчунин барои ҷустуҷӯи омос ҳангоми синдроми паранеопластикии ошкоршуда.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Ошкор шудани антителоҳои онконевралӣ (махсусан дар титри баланд) дар якҷоягӣ бо аломатҳои хоси неврологӣ хусусияти паранеопластикии синдромро тасдиқ мекунад ва ҷустуҷӯи амиқи онкологиро талаб мекунад: анти-Yo асосан бо саратони тухмдон ва ғадуди шир, анти-Hu — бо саратони хурдҳуҷайраи шуш, анти-Ri — бо саратони ғадуди шир ва шуш, анти-Ma2 — бо омосҳои герминогении тухм ва саратони шуш, анти-амфифизин — бо саратони ғадуди шир ва саратони хурдҳуҷайраи шуш алоқаманданд. Натиҷаи манфӣ синдроми паранеопластикиро истисно намекунад (антителоҳое, ки ба панел дохил намешаванд, аз ҷумла ба антигенҳои сатҳии нейронҳо, имконпазиранд).
Натиҷаҳои заифи мусбати иммуноблот бе клиникаи мувофиқ тафсири эҳтиёткорона ва тасдиқро бо усули дигар (иммунофлуоресенсияи ғайримустақим дар бофтаи мағзча) ё таҳқиқи ликвор талаб мекунанд. Натиҷаро невролог якҷоя бо онколог шарҳ медиҳад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.