Антителоҳо ба хламидияи трахоматис, IgM (anti-Chlamydia trachomatis IgM)
Тавсиф
Chlamydia trachomatis — паҳншудатарин барангезандаи бактериявии сироятҳои бо роҳи ҷинсӣ гузаранда дар ҷаҳон, махсусан дар байни ҷавонон. Се серовар ва 15 биовари Chl. trachomatis вуҷуд дорад, аз ҷумла серовари трахомавӣ, урогениталӣ ва серовари барангезандаи лимфогранулемаи венерӣ. Гузариш аксар вақт ҳангоми алоқаи ҷинсӣ рух медиҳад, дар кӯдакон бошад метавонад ҳангоми гузаштан аз роҳҳои таваллуд бошад. Сатҳи сироятёбӣ аз алоқаи мустақими ҷинсӣ аз 75% зиёд аст, аз ин рӯ хабар додан ба шарик ва саривақт оғоз кардани табобат муҳим аст.
Боз
Серологическое исследование: АТ к хламидии трахоматис IgM (anti-Chlamydia trachomatis IgM). Определяются антитела класса IgM, вырабатываемые иммунной системой в ответ на контакт с возбудителем. По наличию и классу антител судят о факте инфицирования, стадии и давности инфекции (недавнее заражение, перенесённая инфекция, иммунитет после болезни или вакцинации).
Антитела IgM обычно появляются первыми и указывают на недавнюю/острую инфекцию, а IgG — позднее и сохраняются длительно, отражая перенесённую инфекцию или сформированный иммунитет.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Дар якҷоягӣ бо дигар маркерҳо ин маркер имкон медиҳад ҷараёни шадиди бемории аз ҷониби Chl. trachomatis баангехташуда ҳангоми мавҷудияти зуҳуроти клиникии сервисит, салпингит, эндометрит (дар занон), эпидидимит (дар мардон), уретрит, проктит, синдроми Рейтер, артрит, конъюнктивит ва трахома ошкор карда шавад.
Дар навзодон ва кӯдакони то якмоҳа ин маркер ҳангоми ташхиси конъюнктивит ва пневмония махсусан муҳим аст.
Боз
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию и для уточнения её стадии, при оценке иммунитета (в том числе перед и после вакцинации), при планировании и ведении беременности (для инфекций, опасных для плода), при обследовании контактных лиц и в рамках скрининга.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
IgM-и мусбат (ё афзоиши антителоҳо дар динамика) ба сирояти наздик ё фаъол ишора мекунад; IgG-и мусбат — ба сирояти гузашта ё масуният. Натиҷаи манфӣ набудани антителоҳоро ифода мекунад (сироят нест, давраи барвақтӣ то ташаккули онҳо ё набудани масуният).
Ба натиҷа марҳилаи раванди сироятӣ (дар рӯзҳои аввал антителоҳо метавонанд муайян нашаванд), ҳолати низоми масуният (ҳангоми норасоии масуният вокуниш паст аст), эмкуниҳои гузашта, дар навзодон — антителоҳои модарӣ, аксуламалҳои эҳтимолии мутақобила таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ серология аксар вақт дар динамика ва дар якҷоягӣ бо усулҳои мустақим (ПЗР) ва манзараи клиникӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.