Витаминҳои дар об ҳалшаванда (B1, B5, B6, С)

Пас аз зимистон ва баҳори барвақт дар организми бисёр одамон витаминҳо намерасанд. Норасоии онҳоро бо доруҳо ва иловаҳои биологӣ пур кардан мумкин аст. Вале витаминҳоро танҳо ҳамин тавр, тасодуфан истеъмол кардан лозим нест — шояд онҳо ба шумо лозим набошанд! Беҳтар аст бо супоридани таҳлили хун санҷед, ки оё витаминҳо дар организм кофӣ ҳастанд. Маҷмӯаи «Витаминҳои дар об ҳалшаванда» нишондиҳандаҳои зеринро дар бар мегирад:

Оқибатҳои норасоии витаминҳо хеле ҷиддӣ мебошанд. Бинобар ин барои бартараф кардани гиповитаминоз ва нигоҳ доштани саломатӣ норасоии онҳоро саривақт ошкор кардан беҳтар аст.

Оё дар шумо чунин аломатҳо ҳастанд? Агар ҳа бошад, беҳтар аст таҳлил ба витаминҳои гурӯҳи В супорида шавад ва муайян гардад, ки оё гиповитаминоз сабаби бад шудани ҳолати саломатӣ нашудааст. Ва агар аломатҳо набошанд, таҳлил ба ҳар ҳол зиёдатӣ намекунад, зеро норасоии витаминҳо пас аз анҷоми зимистон — ҳодисаи маъмулист. Аз рӯи натиҷаҳои таҳлил шумо медонед, ки ба шумо қабули иловагии витаминҳо лозим аст ё дар организм онҳо ба қадри кофӣ ҳастанд.

Витамини В1. Норасоӣ аксаран дар шахсоне инкишоф меёбад, ки ғизояшон асосан аз карбогидратҳои хеле тозашуда иборат аст (орди сафед, шакар, биринҷи сайқалдодашуда ва ғ.). Инчунин ҳангоми вазифаи баландшудаи ғадуди сипаршакл, ҳомиладорӣ, ширдиҳӣ, бемориҳои ҷигар, истеъмоли зуд-зуди машрубот ва дарунравии тӯлонӣ ба вуҷуд меояд. Норасоии витамин атрофияи мушакҳо, сӯзиши кафи пойҳо, спазми мушакҳои соқ, тезшавии набз ва аломатҳои неврологиро ба вуҷуд меорад.

Витамини В5. Ҳангоми норасоии витамин дар қисматҳои кушодаи пӯст тошмаҳои симметрӣ пайдо мешаванд, пардаи луобии даҳон ва забон илтиҳоб мекунад, дарунравии музмин ё қабзият инкишоф меёбад ва вайроншавиҳои рӯҳӣ имконпазиранд.

Витамини В6. Ҳангоми коркарди шадиди хӯрок аксаран вайрон мешавад. Инчунин он дар организми шахсони майзада, ҳангоми бемориҳои рӯдаи борик, истеъмоли дарозмуддати баъзе доруҳо — масалан, глюкокортикоидҳо ё воситаҳои зиддиэпилептикӣ — намерасад.

Витамини С. Сабаби асосии норасоӣ ғизохӯрии номутавозин аст. Ҳангоми норасоии кислотаи аскорбин инсон суст, зудранҷ мешавад ва мушакҳову буғумҳо дард карда метавонанд. Агар норасоӣ дар давоми чанд моҳ бартараф нашавад, милкҳо варам карда, хун мебароранд, дандонҳо мерезанд, захмҳо бад шифо меёбанд ва хунрезӣ ба чашмҳо, зери пӯсти пойҳо, буғумҳо имконпазир аст.

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, дар фосилаи аз соати 8 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 8 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған бихӯред. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад.