Глюкоза
Тавсиф
Глюкоза — яке аз манбаъҳои асосии энергия барои инсон. Ин карбогидрати оддист, ки аз рӯда ба хун ворид мешавад ва инчунин дар организм ташаккул меёбад. Консентратсияи глюкоза дар хун устувор аст, зеро онро гормони инсулин танзим мекунад. Он барои ворид шудани глюкоза ба ҳуҷайраҳо ҷавобгар аст. Таҳлили хун ба глюкоза асосан барои ташхиси диабети қанд ва синдроми метаболикӣ (предиабет) истифода мешавад. Ҳангоми диабети қанд сатҳи глюкоза метавонад аз ҳисоби норасоии инсулин ё пастшавии ҳассосияти ретсепторҳо ба инсулин дар бофтаҳои канорӣ баланд шавад. Таҳлили хун ба қанд на танҳо барои гузоштани ташхис истифода мешавад, балки яке аз воситаҳои асосии мониторинги терапияи диабети қанд мебошад. Ҳангоми сатҳи баланди глюкоза дар хун диабети қанд метавонад фавран ташхис карда шавад. Агар сатҳ ба таври мӯътадил баланд бошад, барои тасдиқи ташхис муоинаҳои иловагӣ лозиманд. Ин метавонад муоинаи такрории хун ба глюкоза, таҳлил ба гемоглобини гликиронидашуда ё тести таҳаммулпазирии глюкоза бошад.
Боз
Биохимическое исследование: Глюкоза (сыворотка). Анализ измеряет в крови концентрацию определённого вещества (фермента, белка, продукта обмена, электролита и т.п.), отражающего работу внутренних органов и состояние обмена веществ. Биохимические показатели помогают оценить функцию печени, почек, поджелудочной железы, сердца, состояние водно-солевого, белкового, углеводного и липидного обмена.
Тест используется как для скрининга здоровья, так и для диагностики и контроля лечения конкретных заболеваний.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Дар доираи муоинаи биохимиявӣ ҳангоми ташхисҳои профилактикӣ, ҳангоми бемориҳои узвҳои дарунӣ ва вайроншавии мубодилаи моддаҳо, барои назорати ҷараёни онҳо ва таҳаммулпазирии табобат, пеш аз таъин ва ҳангоми қабули як қатор доруҳо, ҳангоми шикоятҳои дахлдор таъин карда мешавад.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг субҳ қатъиян бо меъдаи холӣ, 8–14 соат пас аз хӯроки охирин супорида мешавад; танҳо оби бегаз нӯшидан мумкин аст. Субҳ чой, қаҳва, шарбат нанӯшед, тамоку накашед ва сақич нахоед. Рӯзи пеш аз пурхӯрӣ, ширинӣ, машрубот ва сарбориҳои шадид худдорӣ кунед. Доруҳои қандпасткунанда ва инсулинро субҳ пас аз гирифтани хун қабул мекунанд (бо мувофиқаи духтур). Муҳим аст, ки хун фавран пас аз гирифтан бе таъхир ба утоқи муолиҷа расонида шавад, зеро дар намунаи бе фторид глюкоза тақрибан 5–7 % дар як соат кам мешавад. Дар бораи қабули глюкокортикоидҳо, диуретикҳои тиазидӣ ва бемориҳои шадид хабар диҳед.
Тафсири натиҷаҳо
Баланд ё паст шудани нишондиҳанда ба вайроншавии кори узви дахлдор ё раванди мубодила ишора мекунад; сабабҳои мушаххас аз моддаи таҳқиқшаванда вобастаанд (масалан, осеби узв, илтиҳоб, вайроншавии ғизо, беобшавии бадан).
Ба натиҷа қабули ғизо ва риояи гуруснагӣ пеш аз таҳлил, хусусияти ғизо, реҷаи нӯшокӣ ва гидрататсия, сарбории ҷисмонӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, машрубот, инчунин омилҳои преаналитикӣ (давомнокии бандинаи фишордиҳанда, гемолиз) таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ омодагии дуруст муҳим аст; инҳирофҳо дар маҷмӯъ ва ҳангоми зарурат дар динамика баҳо дода мешаванд.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.