Таҳлили умумии пешоб (бо микроскопияи таҳшин) (CITO)

Таҳлили клиникии пешоб яке аз маълумотдиҳандатарин таҳқиқоти умумии клиникӣ мебошад, ки ба ошкор кардани бисёр бемориҳо — пеш аз ҳама системаи пешоббарорӣ, вале на танҳо он — кӯмак мекунад. Духтурон ҳолати мубодиларо баҳо медиҳанд ва метавонанд баъзе вайроншавиҳои эндокринӣ, аломатҳои осеби ҷигар, ғадуди зеримеъдаро ошкор кунанд.

Ба таҳлили умумии пешоб ҳар касеро мефиристанд, ки бо ҳар гуна шикоят аз ҷониби узвҳои дарунӣ ба духтур муроҷиат кардааст. Илова бар ин, супоридани он соле як маротиба бидуни ягон аломат низ зиёдатӣ нахоҳад буд. Бо ёрии ин таҳлил метавон равандҳои патологиро дар марҳилаи пеш аз клиникӣ ошкор кард, ки инсон ҳатто ба онҳо шубҳа намекунад.

Инак, рӯйхати мухтасари он чизе, ки духтурон дар таҳлили пешоб дида метавонанд:

Таҳлили пешобро дар доираи диспансеризатсия якҷоя бо таҳлили клиникӣ ва биохимиявии хун супоридан мумкин аст.

Ин таҳқиқот ба занони ҳомиладор лозим аст. Таҳлили пешобро қариб ҳангоми ҳар ташриф ба назди акушер-гинеколог месупоранд.

параметрҳои физикии пешоб: зичӣ, рН, ранг, шаффофӣ;

моддаҳои кимиёвии дар пешоб ҳалшуда: ҷисмчаҳои кетонӣ (атсетон), билирубин, нитритҳо, глюкоза, сафеда;

ошкор кардани ҳуҷайраҳо, микробҳо, намакҳо ва силиндрҳои гуногун ҳангоми микроскопияи таҳшини пешоб.

сироятҳо;

зардпарвинро;

камхунии гемолитикиро;

диабетро;

порфиринурияро;

бемории сангии пешоб ё хавфи баланди ташаккули сангҳоро;

нокифоягии гурдаро;

нефросклероз, гломерулонефрит, пиелонефрит ва дигар патологияҳои гурдаро;

ҷароҳатҳо, омосҳои системаи пешоббарориро;

заҳролудшавӣ бо заҳрҳо, доруҳо.

10–12 соат пеш аз таҳқиқ инҳоро истеъмол накунед: машрубот, хӯроки тунду шӯр, маҳсулоти рангивазкунандаи пешоб (сабзӣ, лаблабу). Ба қадри имкон қабули доруҳои пешоборро истисно кунед. Ба занон ҳангоми ҳайз супоридани таҳлили пешоб тавсия намешавад. Пеш аз ҷамъоварии пешоб узвҳои беруни таносулро бодиққат тоза кунед. Ҳиссаи миёнаи пешоби субҳро (фавран пас аз хоб) ба ҳаҷми 30–80 мл ба контейнери стерилӣ ҷамъ кунед.