Глюкоза (CITO)

Глюкоза — яке аз манбаъҳои асосии энергия барои инсон. Ин карбогидрати оддист, ки аз рӯда ба хун ворид мешавад ва инчунин дар организм ташаккул меёбад. Консентратсияи глюкоза дар хун устувор аст, зеро онро гормони инсулин танзим мекунад. Он барои ворид шудани глюкоза ба ҳуҷайраҳо ҷавобгар аст. Таҳлили хун ба глюкоза асосан барои ташхиси диабети қанд ва синдроми метаболикӣ (предиабет) истифода мешавад. Ҳангоми диабети қанд сатҳи глюкоза метавонад аз ҳисоби норасоии инсулин ё пастшавии ҳассосияти ретсепторҳо ба инсулин дар бофтаҳои канорӣ баланд шавад. Таҳлили хун ба қанд на танҳо барои гузоштани ташхис истифода мешавад, балки яке аз воситаҳои асосии мониторинги терапияи диабети қанд мебошад. Ҳангоми сатҳи баланди глюкоза дар хун диабети қанд метавонад фавран ташхис карда шавад. Агар сатҳ ба таври мӯътадил баланд бошад, барои тасдиқи ташхис муоинаҳои иловагӣ лозиманд. Ин метавонад муоинаи такрории хун ба глюкоза, таҳлил ба гемоглобини гликиронидашуда ё тести таҳаммулпазирии глюкоза бошад.

Хун субҳ бо меъдаи холӣ, дар фосилаи аз соати 7 то 11 супорида мешавад. Аз хӯроки охирин то хунгирӣ бояд на камтар аз 8 соат гузарад. Обро бо реҷаи муқаррарӣ нӯшидан мумкин аст. 24 соат пеш аз супоридани хун аз тамокукашӣ даст кашед, машрубот, чой, қаҳва ва афшураро истисно кунед. Зӯрии ҷисмонӣ (варзиш, давидан, зуд боло рафтан аз зина) ва ҳаяҷони асабро истисно кунед. Рӯзи пеш аз таҳқиқ, бегоҳӣ, хӯроки шоми сабук бе хӯроки серравған бихӯред. 15 дақиқа пеш аз супоридани хун истироҳат карда, нишаста, ором шудан тавсия мешавад.