Mycoplasma hominis
Тавсиф
Сирояти микоплазмавӣ — бемориест, ки ба синфи Mollicutes мансуб аст ва панҷ ҷинсро дар бар мегирад: Микоплазма, Уреаплазма, Ахолеплазма, Астероплазма ва Анаероплазма. Ин навъи хоси сироят аст, ки бо набудани девори сахти ҳуҷайра алоқаманд аст, аз ин рӯ ба синф номи Mollicutes дода шудааст (аз лотинии 'mollis' - нарм ва 'cutis' - пӯст). Дар организми инсон ҳадди ақал 16 намуди микоплазма ошкор шуда метавонад, вале аз ҷиҳати клиникӣ муҳимтарин панҷтои онҳо мебошанд: M.genitalium, M.hominis, U.urealyticum ва U.parvum — онҳо қодиранд ба эпителийи роҳи урогениталӣ ҳамла кунанд ва равандҳои илтиҳобӣ ба вуҷуд оранд.
Коршиносон M.hominis, U.urealyticum ва U.parvum-ро барангезандаҳои шартан патогенӣ эътироф мекунанд, аз ин рӯ барои ташхиси дақиқ, назорати ҷараёни табобат ва муайян кардани меъёрҳои шифоёбӣ гузаронидани муоинаҳои лабораторӣ зарур аст. Аммо дар мавриди M.genitalium вазъият тамоман дигар аст: ин навъи микоплазма патогени мутлақ мебошад, ки бо роҳи ҷинсӣ мегузарад ва ҳангоми бемориҳои илтиҳобии низоми урогениталӣ истисно кардани он талаб карда мешавад.
Ташхиси лабораторӣи сирояти микоплазмавӣ истифодаи усулҳои спетсифиро барои ҳар яке аз гурӯҳи барангезандаҳо дар бар мегирад. Барои M.hominis, U.urealyticum ва U.parvum, ҳамчун организмҳои шартан патогенӣ, усулҳои мустақим (масалан, усули культуравӣ ва таҳлили миқдории ПЗР) ва усулҳои ғайримустақим бо истифодаи зардоби хун барои ошкор кардани антителоҳои спетсифии синфи IgA, IgM ва IgG ба микоплазмаҳо истифода мешаванд.
Боз
Молекулярно-генетическое исследование (ПЦР): Mycoplasma hominis (сок простаты). Метод полимеразной цепной реакции выявляет в биоматериале (секрет (сок) простаты) генетический материал (ДНК или РНК) возбудителя. Это высокочувствительный и специфичный способ прямого обнаружения инфекции, позволяющий выявить возбудителя даже при его малом количестве и на ранних стадиях, до появления антител.
ПЦР определяет именно присутствие возбудителя (а количественный вариант — его количество, вирусную нагрузку), что важно для диагностики и контроля лечения.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Гирифтани намунаҳо барои ташхиси мавҷудияти эҳтимолии M. hominis ҳангоми уретритҳои ғайригонококкӣ, простатитҳо, орхоэпидидимитҳо дар мардон ва колпитҳо, эндосервиситҳо, вулвовагинитҳо дар занон, инчунин ситситҳо ва ҳомиладории беруназбачадонӣ.
Гузаронидани таҳлилҳо барои ошкор кардани M. hominis ҳамчун сироятёбии эҳтимолии ҳамроҳ ҳангоми вагинози бактериявӣ ва бемориҳои аз ИППП баангехташуда.
Боз
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию, для её подтверждения и уточнения возбудителя, при скрининге (в том числе бессимптомных форм), для контроля эффективности лечения и оценки вирусной/бактериальной нагрузки в динамике, при планировании беременности и обследовании половых партнёров (для урогенитальных инфекций).
Омодагӣ ба таҳлил
Маводро (шираи ғадуди простата) духтур пас аз массажи ғадуди простата мегирад. Пеш аз он парҳези ҷинсии 2–3 рӯза, даст кашидан аз машрубот ва муолиҷаҳои гармӣ тавсия мешавад. Ҳангоми илтиҳоби шадид таҳқиқот гузаронида намешавад.
Тафсири натиҷаҳо
Натиҷаи мусбат маънои ошкор шудани маводи генетикии барангезандаро дорад — мавҷудияти сироят (интиқолдиҳандагӣ ё раванди фаъол); натиҷаи миқдорӣ сарбориро инъикос мекунад. Натиҷаи манфӣ — дар ин намуна барангезанда муайян нашудааст.
Ба натиҷа дурустӣ ва вақти гирифтани мавод, қабули антибиотикҳо ва доруҳои зидди вирус пеш аз таҳлил (метавонанд натиҷаи бардурӯғи манфӣ диҳанд), олудашавии намуна, барои намунаҳои урогениталӣ — фазаи давра, пешобкунии наздик, шустушӯи маҳбал ва алоқаҳои ҷинсӣ таъсир мерасонанд. Натиҷа якҷоя бо манзараи клиникӣ ва ҳангоми зарурат бо тестҳои серологӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.