Антителоҳо ба ВИЧ (anti-HIV 1,2)

ВИЧ — сирояти вирусӣ, ки солҳои зиёд бидуни аломат мегузарад, вале сипас иммунонокифоягии вазнинро ба вуҷуд меорад. Бидуни табобат пешгӯӣ номусоид аст: инсон аз бемориҳои онкологӣ ва сироятии бо вайроншавии масунияти ҳуҷайравӣ алоқаманд мефавтад. Аммо дар айни замон бисёр воситаҳои самараноки антиретровирусӣ вуҷуд доранд, ки имкон медиҳанд беморӣ муддати номаҳдуд таҳти назорат нигоҳ дошта шавад. Таҳлили хун ба антителоҳо ба ВИЧ санҷиши скринингӣ мебошад. Онро барои муоинаи аҳолии бе аломат, инчунин ҳамчун марҳилаи якуми ташхиси аввалияи беморӣ истифода мебаранд. Таҳлил баъзан натиҷаҳои бардурӯғи мусбат медиҳад, аз ин рӯ дар сурати мавҷудияти антителоҳо барои гузоштани ташхис санҷиши тасдиқкунанда лозим аст. Таҳқиқот ҳассосияти баланд дорад. Аллакай як моҳ пас аз сироятёбӣ дар се нафар аз чор бемор антителоҳо ба ВИЧ муайян мешаванд. Пас аз 12 моҳи сироятёбӣ ҳассосияти тести лабораторӣ ба сад фоиз наздик мешавад.

Диққат! Дар сурати зарурати тасдиқи натиҷа мӯҳлати иҷро то 14 рӯзи корӣ дароз мешавад.

дахолати ҷарроҳии нақшавӣ ё расмиёти инвазивӣ;
триместри сеюми ҳомиладорӣ;
ворид шудан ба таваллудхона;
муоинаи донорҳо ва реципиентҳои хун, узвҳои дохилӣ, ҳуҷайраҳои ҷинсӣ;
муоинаи кормандони тиб, ки бо хун тамос доранд;
муоинаи кӯдакони аз модарони ВИЧ-мусбат таваллудшуда;
дохилшавӣ ба хизмати ҳарбӣ ё муассисаи таълимии ҳарбӣ;
ҳодисае, ки метавонист ба сироятёбӣ оварда расонад (алоқаи ҷинсӣ бо шахси ВИЧ-сироятёфта, сӯзани сироятёфта задани корманди тиб, хунгузаронӣ ва ғ.);
ёфтани ҳар гуна сирояти ҷинсӣ;
аломатҳои иммунонокифоягӣ;
муоинаи шахсони гурӯҳҳои хавф: вобастагӣ ба маводи мухаддир, ҷинси тиҷоратӣ, тағйири зуд-зуди шарикони ҷинсӣ, дар маҳбас будан;
муоинаи кормандони корхонаҳое, ки кори онҳо бо ВИЧ алоқаманд аст.
эҳтимоли баланди сирояти ВИЧ, таҳқиқоти тасдиқкунанда лозим аст.
набудани сирояти ВИЧ;
давраи серонегативӣ (то 3 моҳ пас аз сироятёбӣ);
марҳилаи СПИД бо иммунонокифоягии равшан.