Муайянкунии экспертӣ: леветиратсетам (усули ВЭЖХ-МС)

Барои баҳодиҳии консентратсияи амалкунандаи табобатии дору тавсия дода мешавад, ки намуна пеш аз қабули навбатии дору ё аз рӯи таъиноти духтур (пас аз қабули вояи навбатӣ) гирифта шавад.

Мониторинги табобатии дору — ин таҳлили консентратсияи дору дар хун аст. Барои баъзе гурӯҳҳои моддаҳои доруӣ муайян кардани консентратсия дар хуни бемор дар дастури истифодаи дору, инчунин дар тавсияҳои клиникӣ барои духтурон нишон дода шудааст.

Мониторинги табобатии дору барои чӣ гузаронида мешавад?

Таҳлили консентратсияи моддаи доруиро дар хун духтури табобаткунанда барои гирифтани манзараи пурратар дар бораи бемор таъин мекунад. Масалан, ҳангоми таъини доруҳои зидди эпилепсия барои ба даст овардани самараи зарурӣ ва пешгирии оқибатҳои номатлуби қабули дору бояд консентратсияи зарурии моддаро дар хун муайян ва нигоҳ дошт. Ин имкон медиҳад, ки ба таъин ва қабули дору барои ҳар як бемори мушаххас ба таври шахсисозишуда муносибат карда шавад, зеро дар одамон ба як дору аксуламали гуногун буда метавонад.

Ҳамчунин мониторинги доруӣ ҳангоми истифодаи якчанд дору тавсия дода мешавад, зеро як дору метавонад ба консентратсияи доруи дигар таъсир расонад ва амали онро суст ё қавӣ гардонад. Ҳамчун мисол метавонад таъсири контрасептивҳои даҳонӣ бошад, ки консентратсияи доруҳои зидди эпилепсияро паст мекунанд — дар натиҷа самараи зарурии табобат ба даст намеояд. Ин рағбати беморро сахт паст мекунад, ӯ метавонад қабули доруи барояш зарурро қатъ кунад ва вазъият бо беморӣ вазнинтар мешавад. Дар ин ҳол, агар мутахассис миқдори моддаи таъсиркунандаро дар бемор донад, ӯ метавонад вояро танзим кунад ва барои беҳтар шудани ҳолати бемор вояи мувофиқро интихоб намояд.

Ба кӯдакон ва наврасон аз ҷиҳати мониторинги доруӣ низ таваҷҷуҳи хос зарур аст, зеро онҳо калон мешаванд ва ислоҳи воя талаб карда мешавад.

Ҳангоми гузариш ба доруи дигар ба бемор бо ёрии мониторинги доруӣ вояи мувофиқ ва бехатар интихоб карда мешавад. Барои ба назар гирифтани ҳамкории ҳамаи моддаҳо гуфтани ҳамаи доруҳои қабулшаванда, аз ҷумла иловаҳои биологии фаъол, ба духтур хеле муҳим аст.

Духтури шумо метавонад мониторинги доруиро на танҳо ҳангоми қабули доруҳои зидди эпилепсия, балки ҳангоми қабули дигар доруҳо, масалан, антибиотикҳо ё доруҳои психотропӣ низ таъин кунад.

Агар шумо доруҳоро ба таври доимӣ қабул кунед — барои интихоби вояи мувофиқи дору ва кам кардани хатари аксуламалҳои номатлуб муоинаи консентратсияи доруро дар хун бо мутахассиси худ муҳокима кунед.

Барои интихоб ва назорати вояи доруи дорои тирезаи танги табобатӣ, ҳангоми аломатҳои самаранокии нокифоя ё заҳрнокии табобат, ҳангоми вайроншавии фаъолияти ҷигар ва гурда (ки ба хориҷшавӣ таъсир мерасонанд), ҳангоми шубҳа ба вояи барзиёд ё заҳролудшавӣ, инчунин барои назорати риояи табобат таъин карда мешавад. Дар токсикология — ҳангоми шубҳа ба истеъмол ё заҳролудшавӣ бо моддаи дахлдор.

Вақти хунгирӣ муҳим аст: барои мониторинги табобатӣ хун одатан пеш аз қабули навбатии дору (консентратсияи ҳадди ақал, «боқимонда») ё дар вақти нишондодаи духтур пас аз қабул (консентратсияи авҷ) гирифта мешавад — тартиби таъиншударо қатъиян риоя кунед. Ном, вояи дору ва вақти қабули охирини ҳамаи доруҳоро ҳатман хабар диҳед. Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.