Антителоҳо ба ситомегаловирус, IgG (anti-Cytomegalovirus IgG)
Тавсиф
Сирояти ситомегаловирусӣ яке аз паҳншудатарин сироятҳои вирусист, ки ба гурӯҳи TORCH дохил мешавад. Бинобар ин ҳангоми банақшагирӣ ва пешбурди ҳомиладорӣ ба ин беморӣ таваҷҷуҳи махсус лозим аст. Ин бемориро ситомегаловирус (ЦМВ) ба вуҷуд меорад, ки ба оилаи герпесвирусҳо (Herpesviridae), зероилаи β-герпесвирусҳо мансуб аст. Манбаи сироят барои инсон танҳо инсон аст — бемор ё бо вирус зарардида.
Ситомегаловирус бо роҳҳои тамосӣ-маишӣ, трансматериналӣ, трансфузионӣ (вирус дар лейкоситҳо мавҷуд аст), интранаталӣ, ҷинсӣ ва ҳавоӣ-қатрагӣ мегузарад. Барои сироятёбӣ тамоси наздик ва бисёркарата бо одаме зарур аст, ки вирус ҷудо мекунад (дар сирри ӯ — шилл, ашк, пешоб, ҷудошавиҳои гарданак ва маҳбал, шири модар, манӣ).
Антителоҳо ба ситомегаловирус пас аз сироятёбӣ дар 2-3 ҳафта ташаккул меёбанд ва ба ин вирус мушаххас мебошанд. Онҳо дар организм дар тӯли тамоми ҳаёт нигоҳ дошта мешаванд, вале фаъолнокии сироятро инъикос намекунанд. Ёфтани ин антителоҳо ба баҳогузории мавҷудияти масуният ба вирус кӯмак мекунад. Агар антителоҳо пеш аз ҳомиладорӣ ошкор шаванд, хавфи сироятёбии дохилибатнӣ паст аст, бинобар ин беҳтарин вақти муоина пеш аз бордоршавист.
Агар антителоҳо дар давраи ҳомиладорӣ ошкор шаванд, ин имконияти сироятёбии аввалияро истисно намекунад. Дар чунин ҳолатҳо гузаронидани таҳқиқоти иловагӣ, баҳогузории марҳилаи сироят ва тестикунонии такрорӣ пас аз 2-3 ҳафта зарур аст. Афзоиши сатҳи антителоҳо метавонад фаъолшавии сироят ва зарурати ислоҳи табобатро нишон диҳад. Тестикунонӣ инчунин ҳангоми натиҷаҳои мусбат ба иммуноглобулини IgM барои истиснои натиҷаҳои бардурӯғи мусбат, инчунин ҳангоми натиҷаҳои манфии IgM барои тасдиқи ғайрифаъол будани сироят зарур аст.
Боз
Серологическое исследование: АТ к цитомегаловирусу IgG (anti-Cytomegalovirus IgG). Определяются антитела класса IgG, вырабатываемые иммунной системой в ответ на контакт с возбудителем. По наличию и классу антител судят о факте инфицирования, стадии и давности инфекции (недавнее заражение, перенесённая инфекция, иммунитет после болезни или вакцинации).
Антитела IgM обычно появляются первыми и указывают на недавнюю/острую инфекцию, а IgG — позднее и сохраняются длительно, отражая перенесённую инфекцию или сформированный иммунитет.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Баҳогузории хавфи сироятёбии дохилибатнии ҳомила ҳангоми омодагӣ ба ҳомиладорӣ ва дар ҷараёни он.
Фарқкунии этиопатогенези равандҳои сироятии бо ҳолатҳое чун синдроми мононуклеоз, табларзаи пайдоишаш номаълум, пневмония, гепатит, энсефалит, менингоэнсефалит, миелит, нейропатия, перикардит, миокардит, колит, увеит ва ретинит (махсусан дар шахсони гирифтори ВИЧ) алоқаманд, инчунин зуҳуроти клиникии синдроми Гийен-Барре, тромбоситопения ва камхунии гемолитикӣ.
Боз
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию и для уточнения её стадии, при оценке иммунитета (в том числе перед и после вакцинации), при планировании и ведении беременности (для инфекций, опасных для плода), при обследовании контактных лиц и в рамках скрининга.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
IgM-и мусбат (ё афзоиши антителоҳо дар динамика) ба сирояти наздик ё фаъол ишора мекунад; IgG-и мусбат — ба сирояти гузашта ё масуният. Натиҷаи манфӣ набудани антителоҳоро ифода мекунад (сироят нест, давраи барвақтӣ то ташаккули онҳо ё набудани масуният).
Ба натиҷа марҳилаи раванди сироятӣ (дар рӯзҳои аввал антителоҳо метавонанд муайян нашаванд), ҳолати низоми масуният (ҳангоми норасоии масуният вокуниш паст аст), эмкуниҳои гузашта, дар навзодон — антителоҳои модарӣ, аксуламалҳои эҳтимолии мутақобила таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ серология аксар вақт дар динамика ва дар якҷоягӣ бо усулҳои мустақим (ПЗР) ва манзараи клиникӣ баҳо дода мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.