Саломатӣ 1080

«Саломатӣ 1080»- пурратарин нусхаи қатори «Саломатӣ», ки ҳамаи нишондиҳандаҳои «Саломатӣ 720»-ро муттаҳид мекунад ва онҳоро бо баҳодиҳии захираҳои оҳан дар организм пурра менамояд. Чунин маҷмӯъ ба онҳое мувофиқ аст, ки мехоҳанд дар як ташриф манзараи ҳарчи васеътари ҳолати саломатиро гиранд- бо таъкид ба хавфи диабет, бемориҳои дилу рагҳо, равандҳои илтиҳобӣ ва норасоии ниҳонии оҳан.

Дар доираи маҷмӯъ чӣ баҳогузорӣ мешавад:

Таҳлили умумии хун (18 параметр) бо формулаи лейкоситарӣ ва СОЭ сатҳи гемоглобин, шумораи эритроситҳо, лейкоситҳо ва тромбоситҳо, инчунин суръати нишастани эритроситҳоро чен мекунад. Ин нишондиҳандаҳо ба ташхиси камхунӣ, ошкор кардани равандҳои илтиҳобӣ, вайроншавиҳои иммунӣ ё мушкилот бо лахташавии хун кӯмак мекунанд.
Глюкоза- нишондиҳандаи калидии ташхиси барвақти диабети қанд. Вайроншавиҳои мубодилаи карбогидратҳо метавонанд муддати тӯлонӣ бе аломат инкишоф ёбанд, вале бо мурури замон ба мушкилиҳои вазнин оварда мерасонанд. Ченкунии мунтазами сатҳи глюкоза имкон медиҳад мушкилот сари вақт ошкор карда шавад ва аз ислоҳи тарзи ҳаёт ва ғизо сар карда чора андешида шавад.
Гемоглобини гликиршуда (HbA1c) сатҳи миёнаи қанди хунро дар 2–3 моҳи охир нишон медиҳад. Ин нишондиҳанда ҳолати мубодилаи карбогидратҳоро нисбат ба таҳлили якдафъаи глюкоза дақиқтар инъикос мекунад ва ба ошкорсозии вайроншавиҳои ниҳонӣ дар марҳилаи барвақт кӯмак менамояд.
Холестерини умумӣ- нишондиҳандаи муҳими хавфи дилу рагҳо. Сатҳи баланди холестерин ба ташаккули лавҳаҳои атеросклеротикӣ мусоидат мекунад, ки метавонанд ба инфаркт, инсулт ва дигар мушкилоти ҷиддӣ оварда расонанд. Назорати холестерин махсусан барои одамони аз 40–50-сола боло муҳим аст.
Сафедаи С-реактивӣ (ултраҳассос)- маркери равандҳои илтиҳобӣ дар организм. Баландшавии сатҳи СРБ метавонад сироятҳо, илтиҳобҳои музмин ё хавфи баландшудаи дилу рагҳоро нишон диҳад. Усули ултраҳассоси муайянкунии СРБ, бар хилофи усули маъмулӣ, имкон медиҳад ҳатто илтиҳоби ночизи сустҷараён дида шавад, ки дар дигар муоинаҳо ноаён мемонад.
Ферритин захираи оҳанро дар организм инъикос мекунад ва- бар хилофи таҳлили маъмулии оҳан дар хун- аз тағйирот дар давоми рӯз вобаста нест. Пастшавии он метавонад норасоии ниҳонии оҳанро ҳанӯз пеш аз инкишофи камхунӣ ва пайдоиши аломатҳо нишон диҳад, баландшавии он бошад баъзан бо равандҳои илтиҳобӣ ҳамроҳ мешавад, бинобар ин нишондиҳандаро якҷоя бо СРБ баҳо медиҳанд.