Санҷиши тимолӣ
Тавсиф
Санҷиши тимолӣ — намуди санҷиши коагулятсионӣ, ки дар он агенти ба зардоб таъсиркунанда маҳлули сершудаи тимол дар буфери вероналӣ мебошад. Ин таҳқиқот барои баҳогузории ҳолати функсионалии ҷигар ва вазифаи синтетикии он истифода мешавад. Натиҷаи мусбати санҷиш зиёдшавии миқдори сафедаҳо ва липопротеидҳои муайянро дар хун нишон медиҳад ва бо хираи дараҷаҳои гуногуни санҷиш ҳамроҳ мешавад. Сатҳи санҷиши тимолӣ ҳангоми осеби ҷигар мутаносиб ба дараҷаи осеб меафзояд.
Ҳангоми гепатит, А санҷиши тимолӣ одатан мусбат аст, ҳатто дар марҳилаҳои барвақти беморӣ. Ҳангоми гепатитҳои музмин ва сирроз низ баландшавии сатҳи ин санҷиш мушоҳида мешавад, махсусан дар давраи авҷ гирифтан. Ҳангоми зардпарвинии механикӣ сатҳи санҷиши тимолӣ муқаррарӣ мемонад, вале ҳангоми мушкилиҳо метавонад мусбат гардад. Гарчанде санҷиши тимолӣ нишондиҳандаи мушаххас барои бемориҳои ҷигар набошад ҳам, баландшавии сатҳи он метавонад равандҳои гуногуни патологиро нишон диҳад.
Боз
Лабораторное исследование: Тимоловая проба. Анализ выполняется из биоматериала (венозная кровь) и направлен на оценку соответствующего показателя состояния организма. Он используется в комплексной диагностике, помогая врачу получить дополнительную информацию о работе органов и систем или о наличии того или иного состояния.
Конкретное клиническое значение и место теста в обследовании определяет лечащий врач исходя из задачи диагностики.
Нишондодҳо: ба кӣ ва кай супоридан
Шаклҳои музмин, шадид ва заҳрноки гепатит;
бемориҳои бо вайроншавии мубодилаи сафеда алоқаманд;
мониторинги инкишоф ва ташхиси дифференсиалии бемориҳое, ки бо зардпарвини механикӣ ҳамроҳӣ мешаванд;
ҳолатҳои шадиди илтиҳобӣ;
бемориҳои системавии бофтаи пайвасткунанда.
Боз
Назначается врачом при наличии соответствующих показаний: для диагностики и уточнения состояния, контроля течения заболевания и эффективности лечения, а также в рамках комплексного обследования. Целесообразность и сроки исследования определяет специалист с учётом клинической ситуации.
Омодагӣ ба таҳлил
Хун аз раг гирифта мешавад. Беҳтар аст субҳ бо меъдаи холӣ (пас аз 8–12 соат гуруснагӣ) ё 3–4 соат пас аз хӯроки сабук супорида шавад; нӯшидани об мумкин аст. Рӯзи пеш аз хӯроки серравған, машрубот, машқи вазнин ва фишори асаб худдорӣ кунед, пеш аз супоридан 10–15 дақиқа истироҳат кунед. Дар бораи доруҳо ва иловаҳои фаъоли биологие, ки қабул мекунед, ба духтур хабар диҳед. Фавран пас аз физиотерапия, рентген ва дигар таҳқиқоти асбобӣ насупоред.
Тафсири натиҷаҳо
Инҳирофи нишондиҳанда аз қиматҳои референсӣ метавонад ба вайроншавии кори узв ё низоми дахлдор, ба раванди илтиҳобӣ, мубодилавӣ ё дигар раванд ишора кунад. Сабаби дақиқ аз моҳияти нишондиҳанда вобаста аст ва аз ҷониби духтур баҳо дода мешавад.
Ба натиҷа ҳам ҳолати саломатӣ ва ҳам омилҳои беруна ва заминавӣ метавонанд таъсир расонанд: ғизо ва риояи омодагӣ, қабули доруҳо ва иловаҳои биологии фаъол, сарбории ҷисмонӣ, стресс, вақти шабонарӯз, хусусиятҳои ҷамъоварӣ ва расонидани мавод. Аз ин рӯ натиҷа дар маҷмӯъ бо дигар маълумот шарҳ дода мешавад ва ҳангоми зарурат аз нав супорида мешавад.
Натиҷаҳои таҳқиқот ташхис нестанд — тафсирро духтури муолиҷакунанда мегузаронад.