Mycoplasma hominis
Сипаттама
Молекулалық-генетикалық зерттеу (ПЦР): Mycoplasma hominis (зәр). Полимеразалық тізбекті реакция әдісі биоматериалда (зәр) қоздырғыштың генетикалық материалын (ДНК немесе РНК) анықтайды. Бұл — инфекцияны тікелей анықтаудың жоғары сезімтал және спецификалық тәсілі, ол қоздырғышты аз мөлшерде де және ерте сатыларда, антиденелер пайда болғанға дейін анықтауға мүмкіндік береді.
ПЦР дәл қоздырғыштың бар-жоғын анықтайды (ал сандық нұсқасы — оның мөлшерін, вирустық жүктемені), бұл диагностика және емдеуді бақылау үшін маңызды.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
Тиісті инфекция күдігі болғанда, оны растау және қоздырғышты нақтылау үшін, скрининг кезінде (соның ішінде симптомсыз түрлерін), емдеу тиімділігін бақылау және вирустық/бактериялық жүктемені динамикада бағалау үшін, жүктілікті жоспарлау кезінде және жыныстық серіктестерді тексеру кезінде (урогениталды инфекциялар үшін) тағайындалады.
Талдауға дайындық
Mycoplasma hominis ДНҚ-сына ПЦР үшін зәрдің бірінші порциясы — ағыстың алғашқы 10–20 мл — стерильді контейнерге жиналады, жақсысы таңғы немесе алдыңғы зәр шығарудан кемінде 2–3 сағат өткен соң. Жинау алдында сабынсыз және антисептиксіз сумен жуыныңыз; әйелдерге — етеккір кезінде емес (әйелдерде қынаптық қырынды ақпараттырақ). Антибиотиктер (доксициклин, макролидтер және т.б.) басталғанға дейін немесе курстан кейін кемінде 1 айдан соң тапсырыңыз; цистоскопиядан кейін — кемінде 6–7 күннен соң. Зәрді 2–3 сағат ішінде жеткізіңіз не тоңазытқышта 24 сағатқа дейін сақтаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Оң нәтиже қоздырғыштың генетикалық материалы анықталғанын білдіреді — инфекцияның болуы (тасымалдаушылық немесе белсенді процесс); сандық нәтиже жүктемені көрсетеді. Теріс нәтиже — бұл үлгіде қоздырғыш анықталмаған.
Нәтижеге материалды алудың дұрыстығы мен уақыты, талдауға дейін антибиотиктер мен вирусқа қарсы препараттарды қабылдау (жалған теріс нәтиже беруі мүмкін), сынаманың ластануы, урогениталды сынамалар үшін — цикл фазасы, жақында зәр шығару, шаю және жыныстық қатынастар әсер етеді. Нәтижені клиникалық көрініспен, қажет болғанда серологиялық тесттермен бірге бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.