Инсулинге антиденелер
Сипаттама
I типті диабеттің көріністерінен бұрын ұйқы безінің аралшық жасушаларының әртүрлі антигендеріне, соның ішінде инсулинге аутоантиденелер пайда болады. Генетикалық бейімділігі бар адамдарда (I типті диабеті бар 1-ші дәрежедегі туыстарының болуы, HLA-ның белгілі бір аллельдері) бірнеше түрлі антиденелердің (аралшық жасушаларға (ICA), инсулинге (IAA), GAD, IA-2 аутоантиденелер) болуы I типті диабеттің дамуын болжай алады.
I типті диабет пайда болғаннан кейін инсулинге антиденелер деңгейі төмендейді немесе анықталмайтындай болады. Алайда инсулинотерапия басталғанда антиденелер деңгейі жоғарылауы мүмкін (әсіресе жануар тектес инсулиндерді қолданғанда). Сондықтан инсулинге антиденелерден туындаған қарсылыққа байланысты емдеу үшін инсулиннің үлкенірек дозасы қажет болуы мүмкін.
Инсулинге антиденелер титрі диабеті алғаш анықталған адамдардың 35-40%-ында және I типті диабет анықталған сәттен бастап 5 жыл ішінде балалардың барлығында дерлік жоғарылауы мүмкін. Бұл аурудың бастапқы кезеңіндегі инсулиннің шамадан тыс бөлінуімен және иммундық жүйенің реакциясымен байланысты. Сондықтан инсулинге антиденелерді анықтау диабеттің ерте сатыларын, оның басталуын, жасырын және атипті түрлерін диагностикалауға көмектесе алады (сезімталдығы — 40-95%, спецификалығы — 99%). Ауру басталғаннан кейін 15 жылдан соң науқастардың 20%-ында инсулинге антиденелердің болуы анықталады.
Тағы
Определение гормона/показателя: АТ к инсулину IgG. Гормоны — биологически активные вещества, регулирующие обмен веществ, рост, развитие, репродуктивную функцию, реакцию на стресс и работу органов. Их уровень в крови отражает состояние соответствующей эндокринной железы и системы регуляции.
Анализ помогает выявить избыток или недостаток гормона, диагностировать эндокринные нарушения и контролировать гормональную терапию.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
I және II типті қант диабетін ажырату;
отбасылық ауыртпалығы бар симптомсыз адамдарда, әсіресе HLA-ның белгілі бір аллельдері мен басқа спецификалық антиденелері бар (мысалы, ICA, GAD, IA-2) I типті қант диабетінің дамуын болжау;
қант диабеті жоқ адамдарда гипогликемия себептерін диагностикалау;
I және II типті қант диабеті диагнозы қойылған науқастарда инсулинге резистенттілік деңгейін бағалау.
Тағы
Назначается при симптомах эндокринных нарушений (изменение веса, утомляемость, нарушения сна и настроения, изменения кожи и волос), при нарушениях менструального цикла, бесплодии и планировании беременности, при заболеваниях соответствующих желёз, для оценки полового развития и контроля гормонального лечения.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Инсулин алмаған пациентте инсулинге антиденелердің анықталуы β-жасушаларға қарсы аутоиммундық үдерісті көрсетеді және диабеттің аутоиммундық сипатын (1 тип, LADA) не оның даму қаупінің жоғарылағанын растайды; бір мезгілде диабеттік аутоантиденелердің неғұрлым көп түрі анықталса, қауіп соғұрлым жоғары. Өздігінен болатын гипогликемиялар кезіндегі антиденелердің жоғары деңгейі аутоиммундық инсулиндік синдромға тән. Теріс нәтиже 1 типті диабетті жоққа шығармайды, әсіресе ересектерде және ауру ұзақ ағымда болғанда.
Инсулинмен емдеу басталғаннан кейін оған антиденелер пациенттердің көпшілігінде препаратты енгізуге жауап ретінде пайда болады, сондықтан аутоиммундық диабетті диагностикалау үшін тест тек инсулинотерапия басталғанға дейін немесе оның алғашқы күндерінде ғана ақпаратты. Нәтижені эндокринолог басқа аутоантиденелермен, C-пептидпен және клиникалық көрініспен кешенде түсіндіреді.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.