Ротавирус/Астровирус/Норовирус/Энтеровирус РНҚ-сы
Сипаттама
Ішек инфекциясының қоздырғыш-вирустарына ПЦР аурудың этиологиясын анықтау мақсатында жүргізіледі. Ішек инфекцияларына жіңішке және тоқ ішектің қабынуымен өтетін, диареямен, жүрек айнуымен, құсумен, интоксикациямен, сусызданумен қатар жүретін аурулар тобы жатады. Ішек инфекцияларының көпшілігі вирустардан туындайды. Олар сирек ауыр клиникалық ағымға ие болады, бірақ балалардың денсаулығы үшін айрықша қауіп төндіреді, өйткені ұзақ сақталатын диарея сұйықтық пен электролиттердің жоғалуына әкеледі. ПЦР әдістемесі жоғары сезімталдық пен спецификалыққа ие. Осы әдіспен қоздырғыштың генетикалық материалы анықталады. Ішек инфекциясын ғана емес, симптомсыз тасымалдаушылықты да анықтауға болады, өйткені вирус ДНҚ-сы ең аз концентрацияда да табылуы мүмкін. Диагностикалық панель шеңберінде мынадай вирустардың генетикалық материалы анықталады: Ротавирус — ішек инфекциясының ең жиі қоздырғышы. Ол тудыратын ауруды халық арасында «ішек тұмауы» деп атайды. Барлық вакцинацияланбаған балалар ертелі-кеш ротавирустық инфекцияны бастан кешіреді, көпшілігі бірнеше рет ауырады. Астровирус — өмірінің алғашқы жылдарындағы балаларда жіңішке ішектің қабыну процестерін тудырады. Көп жағдайда инфекция жеңіл, жиі симптомсыз өтеді. Ауыр клиникалық ағым тек иммунтапшылық кезінде немесе қатар жүретін аурулармен әлсіреген балаларда мүмкін. Норавирус — ішек инфекцияларының ең жиі қоздырғыштарының бірі. 2 жасқа дейінгі жаста норавирусқа осы аурулар тобының барлық жағдайларының үштен бірі келеді. Әдетте патология жеңіл өтеді. Иммунтапшылық жағдайлары бар балаларда және егде жастағы адамдарда ауыр ағым мүмкін. Энтеровирус — жүрек айнуын, диареяны тудыруы мүмкін, өйткені жіңішке ішек жасушаларында көбейеді. Бірақ жиірек энтеровирустық инфекция басқа клиникалық көріністерге ие: тамақтың ауыруы, дене температурасының көтерілуі, теріде бөртпелер, лимфа түйіндерінің ұлғаюы.
Тағы
Молекулярно-генетическое исследование (ПЦР): Выявление возбудителей вирусных кишечных инфекций. Метод полимеразной цепной реакции выявляет в биоматериале (кал) генетический материал (ДНК или РНК) возбудителя. Это высокочувствительный и специфичный способ прямого обнаружения инфекции, позволяющий выявить возбудителя даже при его малом количестве и на ранних стадиях, до появления антител.
ПЦР определяет именно присутствие возбудителя (а количественный вариант — его количество, вирусную нагрузку), что важно для диагностики и контроля лечения.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
диарея, құсу және ішек инфекциясының басқа клиникалық белгілері;
емдеу немесе білім беру мекемесінде, жабық балалар ұжымдарында байланыста болған адамдарды тексеру.
Тағы
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию, для её подтверждения и уточнения возбудителя, при скрининге (в том числе бессимптомных форм), для контроля эффективности лечения и оценки вирусной/бактериальной нагрузки в динамике, при планировании беременности и обследовании половых партнёров (для урогенитальных инфекций).
Талдауға дайындық
Нәжіс таза бір реттік контейнерге жиналады, зәр мен етеккір қаны түспеуі тиіс. Клизмадан, іш жүргізетін дәрілерден, барийлі рентгеннен және колоноскопиядан кейін тапсыруға болмайды. Тамақтану әдеттегідей болуы тиіс; қажет болса дәріні тоқтатуды дәрігермен келісіңіз. Материал жиналған күні зертханаға жеткізіледі.
Нәтижелерді түсіндіру
Оң нәтиже қоздырғыштың генетикалық материалы анықталғанын білдіреді — инфекцияның болуы (тасымалдаушылық немесе белсенді процесс); сандық нәтиже жүктемені көрсетеді. Теріс нәтиже — бұл үлгіде қоздырғыш анықталмаған.
Нәтижеге материалды алудың дұрыстығы мен уақыты, талдауға дейін антибиотиктер мен вирусқа қарсы препараттарды қабылдау (жалған теріс нәтиже беруі мүмкін), сынаманың ластануы, урогениталды сынамалар үшін — цикл фазасы, жақында зәр шығару, шаю және жыныстық қатынастар әсер етеді. Нәтижені клиникалық көрініспен, қажет болғанда серологиялық тесттермен бірге бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.