Кардиолипин антиденелері, IgG

Дифосфатидилглицерол деп те белгілі кардиолипин — қан плазмасының липопротеиндерінде және митохондриялар мембранасында болатын маңызды фосфолипид. Антифосфолипидтік антиденелер тобына жататын кардиолипинге антиденелер протромбогендік қасиеттерге ие және антифосфолипидтік синдромды диагностикалау үшін түйінді зертханалық көрсеткіш болып табылады.

Бұл антиденелер түрлі ауруларда түзілуі мүмкін: аутоиммундық бұзылыстарда, инфекцияларда (мысалы, мерез, лептоспироз, Лайм ауруы, туберкулез, вирустық инфекциялар), онкологиялық ауруларда және бета-блокаторларды, гидралазиндерді, альфа-интерферондарды, кокаинді, фенотиазиндерді, фенитоиндерді, хлорпромазиндерді, хининдерді және т.б. қабылдау кезінде.

Кейбір клиникалық жағдайларда кардиолипинге антиденелер тромбоздық асқынулар тудырмайтынын және уақытша болатынын атап өту маңызды. Алайда антифосфолипидтік синдром жағдайында олар 80-90% жағдайда тромбозға әкелуі мүмкін, сондықтан бұл антиденелерді анықтау бастапқы скрининг үшін ұсынылады.

Атап өту керек, антикардиолипинді антиденелер әрқашан спецификалық емес және дені сау адамдарда (2-4%), сондай-ақ басқа ауруларда да табылуы мүмкін. Сондықтан пациенттерді антифосфолипидтік синдромға диагностикалау кезінде неғұрлым спецификалық тесттерді жүргізу ұсынылады.

Кардиолипинге IgM класты антиденелерді анықтау көбінесе жедел тромбоздық эпизодтар, аутоиммундық және инфекциялық аурулар кезінде, сондай-ақ белгілі бір дәрілік препараттарды қабылдау кезінде болады.

Веналық және артериялық тромбоздар кезінде, оның ішінде терең вена тромбозы, миокард инфарктісі, инсульт, өкпе артериясының тромбоэмболиясы, ішкі мүшелердің инфарктілері, торлы ливедо, балтырдағы жаралар, ми қан айналымының өтпелі бұзылыстары және т.б.;
Жүктіліктің үзілуі, әртүрлі мерзімдерде ұрықты жоғалту синдромы, бедеулік, жүктілік кезіндегі қан кетулер, преэклампсия мен эклампсияның дамуы, ұрықтың құрсақішілік дамуының тежелуімен плацентарлық жеткіліксіздік, плацентаның мерзімінен бұрын сылынуы және өлі туу жағдайларында;
Ауызша контрацептивтер мен алмастырушы гормоналды терапияны қолдана бастар алдында, сондай-ақ оларды пайдалану кезінде;
Жүрек-қантамыр аурулары кезінде тромбоэтикалық асқынулардың (инсульт, инфаркт) даму қаупін немесе себептерін бағалау үшін;
Аутоиммундық аурулар болған кезде;
Кез келген онкологиялық ауруларда;
Коагулограммада активтендірілген ішінара тромбоциттік уақыттың (АЧТВ) ұзаруы анықталғанда;
АФС-тың басқа зертханалық маркерлерінің теріс нәтижелері кезінде;
HELLP-синдромы болған кезде;
Вассерман реакциясы (RW) оң болғанда;
Тромбоцитопения және гемолитикалық анемия кезінде.

Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.