Жалпы билирубин (CITO)

Билирубин — эритроциттер ыдырағанда гемоглобиннен түзілетін, содан кейін бауырға түсіп, глюкурон қышқылымен байланысатын және өтпен бірге ішекке бөлінетін пигмент. Жалпы билирубин екі фракциямен ұсынылған: тікелей және тікелей емес (глюкурон қышқылымен байланысқан және байланыспаған). Жалпы билирубинге қан талдауы сарғаюды диагностикалау үшін қолданылады. Оның жоғарылаған деңгейі зертханалық зерттеу барысында тері түсі өзгергенге дейін анықталуы мүмкін, әсіресе терісі қара адамдарда — оларда сарғаю қандағы билирубин деңгейі жоғары болса да клиникалық әдістермен жиі диагностикаланбайды. Сонымен қатар жалпы билирубинге қан талдауы сарғаю синдромының типі мен шығу тегі туралы түсінік бермейді, сондықтан бұл зертханалық көрсеткіш жоғарылаған жағдайда билирубин фракцияларын анықтау үшін қосымша диагностика қажет. Билирубинге талдауды жаңа туған нәрестелерге жүргізеді. Зерттеу физиологиялық сарғаюды патологиялықтан ажыратуға мүмкіндік береді. Физиологиялық сарғаю эритроциттердің күшейтілген ыдырауы салдарынан дамиды. Бұл процесс қалыпты, ол фетальді гемоглобиннің (HbF) А гемоглобинімен алмасуымен байланысты. Жаңа туған нәрестелерде сарғаю аясында да билирубин деңгейі 220 мкмоль/л-ден аспауы керек. Егер оның концентрациясы жоғары болса, бұл емдеуді талап ететін және орталық жүйке жүйесі тарапынан асқынулар тудыруы мүмкін патологиялық сарғаюды көрсетеді.

сарғаю симптомдары;
тері қышуы;
гепатобилиарлы жүйенің аурулары;
анемия;
өмірінің бірінші айындағы балаларды тексеру.
сарғаюдың кез келген түрлері;
гемолитикалық анемия;
бауыр қызметінің жеткіліксіздігі;
бауыр, өт қабы, өт жолдары, ұйқы безі ісіктері.
бүйрек жеткіліксіздігі;
лейкемия;
апластикалық анемия;
балаларда: ми қанталауы, некроздық энтероколит, өкпе мен бронхтардың дисплазиясы, жаңа туған нәрестелердің ретинопатиясы.