Микоплазма хоминис антиденелері, IgA (anti-Mycoplasma hominis IgA)
Сипаттама
Микоплазмалық инфекция — Mollicutes класына жататын ауру, ол бес тұқымдасты қамтиды: Микоплазма, Уреаплазма, Ахолеплазма, Астероплазма және Анаероплазма. Бұл — қатты жасуша қабырғасының болмауымен байланысты инфекцияның ерекше түрі, сондықтан класқа Mollicutes атауы берілген (латынның 'mollis' - жұмсақ және 'cutis' - тері сөздерінен). Адам ағзасында микоплазмалардың кемінде 16 түрі анықталуы мүмкін, бірақ клиникалық тұрғыдан ең маңыздылары солардың бесеуі: M.genitalium, M.hominis, U.urealyticum және U.parvum — олар урогениталды жолдың эпителийіне шабуыл жасап, қабыну процестерін тудыруға қабілетті.
Сарапшылар M.hominis, U.urealyticum және U.parvum қоздырғыштарын шартты-патогендік деп таниды, сондықтан дәл диагностика, емдеу барысын бақылау және сауығу өлшемшарттарын айқындау үшін зертханалық зерттеулер жүргізу қажет. Бірақ M.genitalium жағдайында ахуал мүлдем басқаша: микоплазмалардың бұл түрі жыныстық жолмен берілетін абсолютті патоген болып табылады және урогениталды жүйенің қабыну аурулары кезінде оны жоққа шығару қажет.
Микоплазмалық инфекцияны зертханалық диагностикалау қоздырғыштар тобының әрқайсысы үшін спецификалық әдістерді қолдануды қамтиды. M.hominis, U.urealyticum және U.parvum үшін, шартты-патогендік организмдер ретінде, тікелей әдістер (мысалы, культуралық әдіс және сандық ПЦР-талдау) және микоплазмаларға IgA, IgM және IgG класты спецификалық антиденелерді анықтау үшін қан сарысуын пайдаланатын жанама әдістер қолданылады.
Тағы
Серологическое исследование: АТ к микоплазме хоминис IgA (anti-Mycoplasma hominis IgA). Определяются антитела класса IgA, вырабатываемые иммунной системой в ответ на контакт с возбудителем. По наличию и классу антител судят о факте инфицирования, стадии и давности инфекции (недавнее заражение, перенесённая инфекция, иммунитет после болезни или вакцинации).
Антитела IgM обычно появляются первыми и указывают на недавнюю/острую инфекцию, а IgG — позднее и сохраняются длительно, отражая перенесённую инфекцию или сформированный иммунитет.
Көрсетілімдер: кімге және қашан тапсыру керек
Ерлердегі гонококктық емес уретриттердің, простатиттердің, орхоэпидидимиттердің (ер адамдарда), кольпиттердің, эндоцервициттердің, вульвовагиниттердің (әйелдерде), сондай-ақ циститтер мен КЖАҚА ықтимал көзі ретінде M.hominis рөлін анықтау және жоққа шығару үшін басқа маркерлермен бірге қолданылады.
Тағы
Назначается при подозрении на соответствующую инфекцию и для уточнения её стадии, при оценке иммунитета (в том числе перед и после вакцинации), при планировании и ведении беременности (для инфекций, опасных для плода), при обследовании контактных лиц и в рамках скрининга.
Талдауға дайындық
Қан венадан алынады. Таңертең аш қарынға (8–12 сағат ашыққаннан кейін) немесе жеңіл тамақтан 3–4 сағат өткен соң тапсырған дұрыс; су ішуге болады. Алдыңғы күні майлы тағамнан, алкогольден, қарқынды дене жүктемесі мен күйзелістен аулақ болыңыз, тапсырар алдында 10–15 минут демалыңыз. Қабылдап жүрген дәрілер мен биологиялық белсенді қоспалар туралы дәрігерге айтыңыз. Физиоемшаралардан, рентгеннен және басқа аспаптық зерттеулерден кейін бірден тапсырмаңыз.
Нәтижелерді түсіндіру
Оң IgM (немесе антиденелердің динамикада өсуі) жақындағы немесе белсенді инфекцияны көрсетеді; оң IgG — бұрын өткерілген инфекцияны немесе иммунитетті. Теріс нәтиже антиденелердің жоқтығын білдіреді (инфекция жоқ, олар түзілгенге дейінгі ерте кезең немесе иммунитеттің болмауы).
Нәтижеге инфекциялық процестің сатысы (алғашқы күндері антиденелер анықталмауы мүмкін), иммундық жүйенің жағдайы (иммунотапшылық кезінде жауап төмендеген), бұрын жасалған вакцинациялар, жаңа туған нәрестелерде — ана антиденелері, ықтимал айқаспалы реакциялар әсер етеді. Сондықтан серологияны жиі динамикада және тікелей әдістермен (ПЦР) және клиникалық көрініспен үйлестіре бағалайды.
Зерттеу нәтижелері диагноз емес — түсіндіруді емдеуші дәрігер жүргізеді.